Sit rozpierzchły
Z Wikipedii
| Sit rozpierzchły | |
Sit rozpierzchły |
|
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | jednoliścienne |
| Rząd | sitowce |
| Rodzina | sitowate |
| Rodzaj | sit |
| Gatunek | sit rozpierzchły |
| Nazwa systematyczna | |
| 'Juncus effusus L. | |
| pub. Sp. Pl. 1:326. 1753 | |
Sit rozpierzchły (Juncus effusus L.) – kępowa roślina wieloletnia z rośliny sitowatych. W Polsce gatunek pospolity, w miejscach wilgotnych od niżu po regiel górny.
[edytuj] Charakterystyka
- Pokrój
- Tworzy duże, gęste kępy do 1,2 m wysokości z gęstą wiązką korzeni.
- Łodygi
- Szydlaste, bezkolankowe, żywozielone, częściowo wypełnione rdzeniem (rdzeń ciągły, nieprzerywany), u nasady (poniżej poziomu gruntu) otulone łuskowatymi, brunatnymi pochwami. Łodygi są gładkie, natomiast u podobnego situ skupionego pod kwiatostanem są żeberkowane.
- Liście
- Wyłącznie odziomkowe, szydlaste, podobne do łodyg.
- Kwiatostan
- Wierzchotka szczytowa. Wygląda na boczną ponieważ u nasady wyrasta jako przedłużenie łodygi przysadka.
- Kwiat
- Drobny, brunatny, długości 2–2,5 mm, pręcików 3–6. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
- Owoc
- Torebka odwrotnie jajowata, wklęsła, z małym dzióbkiem na środku, błyszcząca.
- Nasiona
- Drobne (do 0,3 mm długości), jasnoczerwonobrunatne. Ciężar 1000 nasion wynosi 0,01 g. Kiełkują słabo.
- Biotop
- Podmokłe łąki i pastwiska na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych (poniżej 10% zawartości powietrza). Ekspansywny na siedliskach wilgotnych nazbyt intensywnie wypasanych lub wydeptywanych. Występuje często i masowo także w okrajkach torfowisk przejściowych.
[edytuj] Bibliografia
- W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
- M. Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1966.

