Sit sztywny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sit sztywny
Juncus squarrosus Sturm14.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzaj sit
Gatunek sit sztywny
Nazwa systematyczna
Juncus squarrosus L.
Sp. Pl. 1:327. 1753[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Sit sztywny (Juncus squarrosus L.) – gatunek kępowej rośliny wieloletniej z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje obszar od Maroko, poprzez Europę do Szwecji, Estonii, zachodniej Rosji i Ukrainy, brak tego gatunku na Bałkanach. Zawleczony został do Australii, na Nową Zelandię, do Finlandii, na wyspy archipelagu Svalbard, wyspę Jan Mayen, południową Grenlandię i do Ameryki Północnej[2]. Występuje w Polsce na niżu i w niższych położeniach górskich, rozproszony, lokalnie rzadki.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Pokrój
Roślina sztywna, twarda, tworząca gęste, zbite kępy.
Łodygi
Długości od 20 do 50 cm, bezlistne między kępą liści odziomkowych i kwiatostanem.
Liście
Wyłącznie odziomkowe, sztywne, grube, szydłowate. U nasady z pochwami z dwoma uszkami.
Kwiatostan
Szczytowy, przerywany, ze skupionych pojedynczych kwiatów. U nasady wyrasta przysadka krótsza od kwiatostanu.
Kwiat
Długości do 6 mm, listki okwiatu niezróżnicowane, jajowate, tępe, brunatne z białym obrzeżeniem. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Owoc
Sucha, jajowata torebka, tępa, z drobnym ząbkiem na szczycie, trójkomorowa.
Nasiona
Drobne (do 0,7 mm długości), podłużne, brunatne.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie na piaskach, w miejscach kwaśnych i wilgotnych – na wrzosowiskach, kwaśnych łąkach, w borach (tu zwykle przy koleinach dróg leśnych). W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Nardo-Juncetum squarrosi[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-20].
  2. 2,0 2,1 Taxon: Juncus squarrosus (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2010-11-20].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14439-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
  2. M. Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1966.