Skafander kosmiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Astronauta ubrany w skafander kosmiczny

Skafander kosmiczny – specjalny strój wraz z dodatkowym oprzyrządowaniem umożliwiający bezpieczne wyjście i pracę człowieka w przestrzeni kosmicznej.

Skafandry kosmiczne chronią astronautów kiedy wychodzą poza statek kosmiczny. Zewnętrzne powłoki skafandra kosmicznego chronią przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym oraz przed poruszającymi się z olbrzymią prędkością cząstkami pyłu kosmicznego, zwanego mikrometeoroidami. Przezroczysty, plastikowy hełm również chroni przed promieniowaniem i mikrometeoroidami.

Wewnątrz hełmu krąży tlen, żeby zapobiec parowaniu osłony na twarz. Środkowe warstwy skafandra kosmicznego są nadmuchane jak balon i stykają się z ciałem astronauty. Wewnętrzna podszewka skafandra posiada rurki z wodą, żeby ogrzewać lub chłodzić ciało astronauty. Plecak dostarcza astronaucie czystego powietrza do oddychania oraz usuwa wydychany dwutlenek węgla. Zapasu znajdującego się w zbiornikach wystarcza nawet na około 7 godzin oddychania. Rękawice mają silikonowo-gumowe palce, które umożliwiają astronaucie kontakt dotykowy z przedmiotami, narzędziami. Skafander wyposażony jest także w rurkę dostarczającą napoje oraz inną, do której zbierany jest mocz.

Koszt skafandra kosmicznego stanowi wydatek rzędu kilkunastu milionów dolarów, z czego około 70% pochłaniają koszty plecaka i panelu sterowania[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. John Farndon, "Księga najciekawszych faktów", SBM, Warszawa, 2006
Commons in image icon.svg