Skala diatoniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skala diatoniczna (gr. διατονικος; diá czyli poprzez, tónos czyli dźwięk), znana również jako heptatonia prima, jest to skala złożona z siedmiu dźwięków, zawierająca 5 całych tonów oraz 2 półtony:

T - T - PT - T - T - T - PT (skala durowa)

T - PT - T - T - PT - T - T (skala molowa)

W skali diatonicznej odległości pomiędzy dźwiękami oraz zależności funkcyjne wobec dźwięku centralnego są ściśle określone. Skala diatoniczna jest zatem skalą gamowłaściwą, wykorzystującą tylko podstawowy materiał dźwiękowy określonej gamy.

Istnieje 12 skal diatonicznych durowych i 12 odpowiadających im skal molowych naturalnych.


Zobacz też: Szereg diatoniczny

Źródło: Jerzy Habela, Słowniczek muzyczny, PWM