Skala podobieństwa do Ziemi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Skala podobieństwa do Ziemi (ang. ESI – Earth Similarity Index) – skala, za pomocą której określane jest podobieństwo planet do Ziemi. ESI jest funkcją obwodu, gęstości, prędkości ucieczki i temperatury powierzchni planety[1]. Wartość zerowa oznacza brak podobieństwa, jeden – identyczność. Wartości od 0,8 do 1 nadawane są planetom bardzo podobnym do Ziemi ze stałą, skalną powierzchnią, stabilną atmosferą zdolną do utrzymywania odpowiedniej temperatury.

ESI nie bierze pod uwagę składu atmosfery planety i tego, czy może na niej powstać życie, czy to podobnego do ziemskiego, czy też odmienne[2].

Współczynnik ESI wyrażany jest wzorem: ESI=\prod_{i=1}^{n}(1-\left | \frac{x_{i}-x_{io}}{x_{i}+x_{io}} \right |)^{\frac{w_{i}}{n}}, gdzie:

  • n – liczba porównywanych cech,
  • x_{i} – porównywany parametr,
  • x_{io} – wartość parametru dla Ziemi,
  • w_{i} – waga cechy – ustalana w celu określenia wpływu parametru na całokształt podobieństwa.
Wartości parametrów x_{io} oraz w_{i}
Właściwość planety Wartość x_{io} Waga w_{i}
Promień 1,0 R 0,57
Gęstość 1,0 ρ 1,07
Prędkość ucieczki 1,0 vII ⊕ 0,70
Średnia temperatura 288 K 5,58

Planety podobne do Ziemi[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Planeta ziemiopodobna.

Poniższa tabela wymienia planety o najwyższym indeksie ESI, opisującym podobieństwo do Ziemi[3]:

Planeta ESI Masa planety
(M)
Promień
(R)
Okres obiegu
(d)
Odległość
(l.ś.)
Ziemia 1 1 1 365,2564
Gliese 667 Cc 0,84 3,8 1,5 +0,5−0,4 28,1 24
Kepler-62e 0,83 4,5 +14,2−2,6 1,6 122,4 1200
Gliese 832 c 0,81 5,4 1,7 ± 0,5 35,7 16
Kepler-283c 0,79 7,0 +28,3−4,2 18 92,7 1741
tau Ceti e[a] 0,78 4,3 1,6 +0,4−0,5 168,1 12
Kepler-296f 0,78 6,7 +26,1−4,0 1,8 63,3 1692
GJ 180 c[a] 0,77 6,4 1,8 ± 0,5 24,3 38
Gliese 667 Cf[a] 0,77 2,7 1,4 ± 0,4 39,0 24
GJ 180 b[a] 0,75 8,3 1,9 +0,5−0,6 17,4 38
Gliese 163 c 0,75 7,3 1,8 +0,6−0,5 25,6 49
HD 40307 g 0,74 7,1 1,8 ± 0,5 197,8 42
Kepler-61b 0,73 13,8 +?−8,6 2,2 59,9 1063
Kepler-22b 0,75 20,4 +?−13,2 2,4 289,9 619
GJ 422 b[a] 0,71 9,9 2,0 ± 0,6 26,2 41
GJ 3293 c[a] 0,70 8,6 1,9 +0,6−0,5 48,1 59
Kepler-298d 0,68 26,8 +?−17,7 2,5 77,5 1545
Kapteyn b 0,67 4,8 1,6 +0,5−0,4 197,8 42
Kepler-62f 0,67 2,8 +7,4−1,6 1,4 267,3 1200
Kepler-186f 0,64 1,2 +2,7−0,7 1,1 129,9 492
Mars 0,64 0,105 0,53 686,9601
Kepler-174d 0,61 14,8 +?−9,3 2,2 247,4 1174
Gliese 667 Ce[a] 0,60 2,7 +1,6−1,4 62,2 24
Gliese 682 c[a] 0,59 8,7 1,9 +0,6−0,5 57,3 17

Różne wartości masy i promienia odnoszą się do trzech możliwości budowy planety; podana jest najbardziej prawdopodobna (skalista) oraz skrajne przypadki gęstości: żelazna (wysoka masa, mały promień) lub oceaniczna (duży promień, mniejsza masa)[3].

Znany jest jeden układ, w którym aż trzy planety mogą znajdować się w ekosferze: Gliese 667 C[4]. Jednak obecnie istnienie tylko jednej z nich jest potwierdzone.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Istnienie planety nie zostało potwierdzone.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Earth Similarity Index (ESI) – Planetary Habitability Laboratory
  2. Robert A. Wittenmyer et ce: GJ 832c: A super-earth in the habitable zone (ang.). arXiv, 2014. [dostęp 2014-06-26].
  3. 3,0 3,1 The Habitable Exoplanets Catalog: Data (ang.). W: Planetary Habitability Laboratory [on-line]. University of Puerto Rico at Arecibo. [dostęp 2014-12-08].
  4. Guillem Anglada-Escudé, Mikko Tuomi i in.. A dynamically-packed planetary system around GJ 667C with three super-Earths in its habitable zone. „Astronomy & Astrophysics”, 2013-06-07 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]