Skala porostowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skala porostowa (lichenoindykacja, skala Hawksworth'a i Rose'a) – skala, za pomocą której, poprzez obserwacje typów plech porostów rosnących na korze drzew liściastych, można ocenić poziom zanieczyszczenia powietrza na danym terenie. Porosty pełnią tu rolę gatunku wskaźnikowego (bioindykatora).

Strefa I[edytuj | edytuj kod]

Bezwzględna pustynia bezporostowa – obszar, na którym nie występują porosty listkowate i krzaczkowate, będące dobrymi bioindykatorami czystości powietrza. Brak także porostów nadrzewnych, nawet skorupiastych; co najwyżej występują jednokomórkowe glony tworzące zielone naloty na korze drzew. Najczęściej obejmuje centra miast, wysypiska śmieci, tereny wokół ośrodków przemysłowych i przy drogach o intensywnym ruchu samochodowym. Przyczyną jest duża emisja dwutlenku siarki oraz mała wilgotność powietrza.

Strefa II[edytuj | edytuj kod]

Względna pustynia bezporostowa – o bardzo silnym zanieczyszczeniu powietrza. Misecznica proszkowata (Lecanora conizaeoides) oraz liszajec (Lepraria sp.); gatunki należą do najbardziej odpornych na zanieczyszczenia

Strefa III[edytuj | edytuj kod]

Wewnętrzna strefa osłabionej wegetacji – o silnie zanieczyszczonym powietrzu. Paznokietnik ostrygowy (Hypocenomyce scalaris), Obrost wzniesiony (Physcia adscendens), Złotorost postrzępiony (Xanthoria candelaria).

Strefa IV[edytuj | edytuj kod]

Środkowa strefa osłabionej wegetacji – o średnio zanieczyszczonym powietrzu Pustułka pęcherzykowata (Hypogymnia psysodes), Tarczownica bruzdkowana (Parmelia sulcata).

Strefa V[edytuj | edytuj kod]

Zewnętrzna strefa osłabionej wegetacji – o względnie mało zanieczyszczonym powietrzu. Mąkla tarniowa (Evernia prunastri), Mąklik otrębiasty (Pseudevernia furfuracea), Odnożyce (Ramalina spp.); ich plechy są zdeformowane i słabo wykształcone.

Strefa VI[edytuj | edytuj kod]

Wewnętrzna strefa normalnej wegetacji – o nieznacznym zanieczyszczeniu powietrza Włostka brązowa (Bryoria fuscescens), Brodaczka kępkowa (Usnea hirta), Płucnik modry (Platismatia glauca); taksony rosnące w strefie V o normalnie rozwiniętych plechach

Strefa VII[edytuj | edytuj kod]

Typowa strefa normalnej wegetacji – powietrze czyste lub co najwyżej minimalnie skażone Taksony bardzo wrażliwe z rodzajów: Włostka (Bryoria), Brodaczka (Usnea), Pawężniczka (Nephroma), Granicznik (Lobaria).

Strefa Zdjęcia Zdjęcia Stężenie μg SO2/m3 Opis
I Pine bark.jpg goła kora glony na korze 170
  • Brak porostów nadrzewnych
  • Występowanie: duże miasta i ośrodki przemysłowe
II Лишайник (тип 1).jpg Misecznica proszkowata Liszajec zwyczajny 170 – 100
  • Porosty skorupkowe i proszkowate
  • Występowanie: miasta i ośrodki przemysłowe
III Krążniczka ostrygowa Xanthoria parietina (06 03 31).jpg Złotorost ścienny 100 – 70
  • Występowanie: parki, lasy na obrzeżach miast
IV Custer lichen.jpgPustułka pęcherzykowata Tarczownica bruzdkowana 70 – 50
  • Występowanie: lasy w pobliżu miast i ośrodków przemysłowych
V Pseudeverniafurfuracea.jpg Mąklik otrębiasty Lichen foliacé2..JPG Mąkla tarniowa 50 – 40
  • Występowanie: duże lasy
VI Usnea 1 (2005 07 19).jpg Brodaczka Obrostnica rzęsowata 40 – 30
  • Występowanie: rozległe lasy z dala od miast i ruchliwych dróg
VII Granicznik płucnik Odnożyca jesionowa <30
  • Występowanie: nieliczne obszary w Polsce