Skalnica okrągłolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skalnica okrągłolistna
Saxifraga rotundifolia a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina skalnicowate
Rodzaj skalnica
Gatunek skalnica okrągłolistna
Nazwa systematyczna
Saxifraga rotundifolia L.
Sp. pl. 1:403. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
1459 - Nationalpark Hohe Tauern - Flowers.JPG

Skalnica okrągłolistna (Saxifraga rotundifolia L.) – gatunek rośliny należący do rodziny skalnicowatych. Występuje w górach środkowej Europy. W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Rośnie pojedynczo lub w luźnych kępkach. W odróżnieniu od większości gatunków skalnic nie tworzy darni.
Łodyga 
Wzniesiona, słabo ulistniona, gruczołowato owłosiona. Ma wysokość 15-60 cm i nie rozgałęzia się.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Liście nerkowato-sercowate, o karbowanej blaszce. Liście odziomkowe na długich ogonkach (2-5 razy dłuższych od blaszki).
Kwiaty
Zebrane w rozpierzchlą wierzchotkę na szczycie łodygi. Kwiat promienisty, 5-krotny. Działki kielicha gruczołowato owłosione. Płatki korony mają długość 6-9 mm i są 2-3 razy dłuższe od działek kielicha. Mają podługowaty kształt, są białe i czerwono lub żółto nakrapiane. Wewnątrz korony 5 pręcików i pojedynczy słupek.
Owoc
Torebka z licznymi i drobno brodawkowanymi nasionami.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Bywa uprawiana w ogrodach skalnych jako roślina ozdobna. Wymaga podłoża skalistego, wyłożonego kamieniami, grubym żwirem, szlaką. Nie należy jej nawozić, gdyż zbyt żyzne podłoże jej szkodzi. Przy bezśnieżnej i mroźnej zimie może przemarznąć, dlatego należy ją na zimę okryć np, słomą, gałązkami. Odpowiada jej stanowisko półcieniste, np. za dużym kamieniem.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]