Skalnica ziarenkowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skalnica ziarenkowata
Saxifraga granulata Sturm60.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina skalnicowate
Rodzaj skalnica
Gatunek skalnica ziarenkowata
Nazwa systematyczna
Saxifraga granulata L.
Sp. Pl. 1: 403. 1753
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Skalnica ziarenkowata (Saxifraga granulata L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny skalnicowatych

Rozmieszczenie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w całej Europie. W Polsce dość pospolita na niżu, w górach rzadka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Kwiat
Pokrój
Długość 15-40 cm[2].
Kłącze
Z licznymi bulwkowatymi rozmnóżkami o średnicy 5 mm, różniące się w zależności od siedliska.
Łodyga
Cienka, pojedyncza, owłosiona. Wysokość od 20 do 50 cm.
Liście
Odziomkowe, okrągławonerkowate, głęboko karbowane lub karbowanoklapowane[2].
Kwiaty
Białe o długości 3 – 4 mm, kilka sztuk występuje w wiechowatej wierzchotce[2].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od kwietnia do kwietnia do czerwca. Rośnie na suchych, ubogich murawach, jako jedna z nielicznych skalnic nie występuje w górach. Rośnie również w widnych lasach, na ich brzegach i na przydrożach, umiarkowanie nawożonych łąkach. Występuje na jałowych i ubogich w wapń darniach. W Polsce przede wszystkim na niżu, sporadycznie w górach. Dość dobrze trzyma się podłoża, a rośnie przewaznie w otoczeniu bujnej roślinności. Oprócz rozmnażania przez nasiona istnieje możliwość wegetatywnego rozmnażania przez czerwone bulwy. Znajdują się one w kątach obumarłych liści rozetkowych znajdujących się przy ziemi[2]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Arrhenatheretalia elatioris[3].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z Saxifraga cuneata Willd[4]. i Saxifraga trabutiana Engl. & Irmsch[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997, s. 286. ISBN 83-7073-092-2.
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Saxifraga × blatii Mateo , Fabado & C.Torres (The International Plan Names Index)
  5. Saxifraga × sorianoi García Maroto & Gómez-Merc. (The International Plan Names Index)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.
  2. Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997. ISBN 83-7073-092-2.