Skandynawizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skandinavism.jpg

Skandynawizm - ruch polityczny i kulturalny propagujący idee ściślejszej współpracy kulturowej i ekonomicznej krajów skandynawskich, a w dalszej perspektywie ich zjednoczenia.

Za moment powstania ruchu uważa się "koronację" romantyka Adama Oehlenschlägera na "króla poezji nordyckiej" w 1829 w katedrze w Lund. Był to głównie ruch intelektualny i studencki (studenci na zebraniach w Lund i Kopenhadze postulowali odrodzenie "ludowej unii kalmarskiej").

W kręgach politycznych idea nie znalazła wielkiego oparcia. Król Szwecji Karol XIV Jan Bernadotte był przeciwnikiem skandynawizmu. Jego następca, Oskar I, co prawda, udzielił poparcia Danii w I wojnie o Szlezwik, ale już w poważniejszym konflikcie, wojnie duńskiej 1864 roku, Szwecja ani Norwegia nie udzieliły Danii pomocy.

Rozczarowanie 1864 roku oznaczało koniec idei skandynawizmu. Pomysł upadł; kraje nordyckie współpracują dziś luźno w ramach Rady Nordyckiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tamm, Ditlev, En rejse gennem Nordens historie, GAD Kopenhaga 1994, ISBN 87-12-01861-9 (str. 198)