Skaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skaz – jedna z najbardziej charakterystycznych cech literatury rosyjskiej.

Forma narracji naśladującej żywą mowę lub, wedle słów Eichenbauma iluzja narracji mówionej, w której uwidacznia się nastawienie na słowo narratora, natomiast konstrukcja fabularna schodzi na dalszy plan, ustępując miejsca konkretności słowa.

Szczegółową teorię skazu rozwinął Boris Eichenbaum w rozprawach Jak jest zrobiony Płaszcz Gogola (1919), Illuzija skaza (1924) oraz Leskow i proza współczesna (1925).