Skazani na Shawshank (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skazani na Shawshank
The Shawshank Redemption
Gatunek dramat
kryminał
Rok produkcji 1994
Data premiery 10 września 1994 (świat)
16 kwietnia 1995 (Polska)
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 142 min
Reżyseria Frank Darabont
Scenariusz Frank Darabont
Główne role Tim Robbins
Morgan Freeman
Bob Gunton
Muzyka Thomas Newman
Zdjęcia Roger Deakins
Scenografia Terence Marsh
Peter Landsdown Smith
Michael Seirton
Kostiumy Elizabeth McBride
Montaż Richard Francis-Bruce
Produkcja Niki Marvin
Wytwórnia Castle Rock Entertainment
Dystrybucja Columbia Pictures
Budżet 25 mln $
Nagrody 7 nomin. do Oscara
Wikicytaty Skazani na Shawshank w Wikicytatach

Skazani na Shawshank (ang. The Shawshank Redemption) – amerykański film fabularny (dramat) z 1994 roku, w reż. Franka Darabonta z Timem Robbinsem i Morganem Freemanem w rolach głównych. Na podstawie opowiadania Stephena Kinga.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film powstał na kanwie opowiadania Stephena Kinga Rita Hayworth and Shawshank Redemption. Opowiada historię Andiego Dufresne'a, finansisty, który zostaje niesłusznie skazany na karę podwójnego dożywocia za zamordowanie własnej żony i jej kochanka. Trafia do więzienia Shawshank, w którym rządzą sadystyczni strażnicy i apodyktyczny dyrektor. Jednak mimo wszystko nie załamuje się.

Co ciekawe, film nie zgromadził dużej widowni podczas wyświetlania w kinach, a dopiero rozpowszechniany na kasetach i płytach zaczął odnosić wielkie sukcesy. Obecnie często wymieniany jest w rankingach najlepszych filmów wszech czasów.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rankingi i plebiscyty[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwsze miejsce na liście 250 najlepszych filmów wszech czasów według IMDb. Po podliczeniu ponad 860 000 głosów zarejestrowanych użytkowników jest jednym z dwóch filmów o ocenie przewyższającej 9
  • Pierwsze miejsce na liście najlepszych filmów świata w rankingu użytkowników portalu filmowego Filmweb z ponad 480 000 głosów i oceną 8.8/10 (stan na 26 grudnia 2013)
  • Pierwsze miejsce na liście BBC Radio Five Live najlepszych filmów które nie zdobyły Oscara przygotowanej w 2005 roku
  • Pierwsze miejsce w plebiscycie na najlepszy film w historii kina przeprowadzonym przez magazyn Empire w 2006 roku.
  • Drugie miejsce w ankiecie na najlepsze sceny końcowe w historii kina (spotkanie więźniów) przeprowadzonej przez Diet Coke w 2003 roku
  • Drugie miejsce na liście ulubionych filmów Brytyjczyków (W badaniu w 2004 roku wzięło udział 200 tys. osób)
  • Trzecie miejsce w plebiscycie na 100 najlepszych filmów wszech czasów przeprowadzonym przez telewizję Channel 4 w 2001 roku
  • Trzecie miejsce w plebiscycie na filmy o których najczęściej rozmawia się przy piwie w angielskich pubach (2003)
  • Trzecie miejsce w plebiscycie na najlepsze pożegnanie filmowe: "Get busy living, or get busy dying" (Zajmij się życiem albo umieraniem)
  • Czwarte miejsce w plebiscycie magazynu FHM na najlepszy film dekady (W 2004 roku, badano 100 tys. osób)
  • Siódme miejsce w notowaniach Digital Dreem Door's na najlepszy film lat dziewięćdziesiątych (24 lutego 2005)
  • Siódme miejsce w rankingu 100 najbardziej wzruszających momentów filmowych przeprowadzonym przez telewizję Channel 4
  • Siódme miejsce na liście najlepszych ścieżek dźwiękowych według słuchaczy brytyjskiej stacji Classic FM. (2001)
  • Siódme miejsce w podsumowaniu XX wieku portalu stopklatka.pl w kategorii najlepszy dramat (2000)
  • Ósme miejsce na liście najlepszych filmów lat dziewięćdziesiątych amerykańskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych (2000)
  • Ósme miejsce dla sceny w której naczelnik niszczy plakat na ścianie celi Andy'ego w plebiscycie na najlepsze momenty w historii kina strony joblo.com (2001)
  • Dziesiąte miejsce na liście 50 najbardziej kultowych filmów magazynu Entertainment Weekly (2003)
  • Znalazł się w dwudziestce filmów z najbardziej zaskakującymi zwrotami akcji (2004)
  • Znalazł się wśród trzystu najbardziej inspirujących filmów według AFI

Różnice między książką a filmem[edytuj | edytuj kod]

  • W książce Andy Dufresne trafia do Shawshank w roku 1948, w filmie rok wcześniej.
  • W książce podczas pobytu Andy'ego w więzieniu Shawshank ma kolejno trzech naczelników - George'a Dunahy'ego, Grega Stammasa i Samuela Nortona. W filmie od początku naczelnikiem jest Norton.
  • W filmie Brooks opiekuje się pisklęciem gawrona, w książce nie.
  • W książce, podczas procesu w 1947 Andy utworzył sobie fałszywe nazwisko (Peter Stevens) i fałszywą tożsamość przy pomocy swojego przyjaciela Jima, w filmie stworzył nieistniejącego człowieka dopiero w więzieniu, gdy doradzał naczelnikowi Nortonowi.
  • W filmie Byron Hadley osobiście pobił Bogsa Diamonda, w książce nie wiadomo, kto to zrobił, a Red przedstawia jedynie swoje przypuszczenia na ten temat, nie wymieniając nazwiska Hadleya.
  • W książce Tommy Williams został przeniesiony do więzienia Cashman, w filmie zostaje zastrzelony przez Hadleya na rozkaz Nortona pod pretekstem próby ucieczki.
  • W książce Andy przez 8 miesięcy miał w celi współwięźnia, półkrwi Indianina Normadena, a w filmie nie.
  • W filmie po ujawnieniu przestępstw Nortona popełnia on samobójstwo, a w książce nie.
  • W książce Hadley przestaje być komendantem straży wcześniej, niż w filmie (przed ucieczką Andy'ego), i nie zostaje zatrzymany przez policję.
  • W książce Andy ucieka w 1975, w filmie w 1966.
  • W książce, po ucieczce Andy'ego "Red" trafił na 15 dni do karceru, w filmie nie.
  • W książce Andy powiedział w więzieniu "Redowi", co znajduje się pod kamieniem na łące w Buxton, w filmie powiedział tylko: "Sam zobaczysz".
  • W filmie "Red" przeczytał list od Andy'ego na łące, w książce dopiero po powrocie do hotelu, bo bał się, że ktoś go zauważy.
  • W filmie na końcu listu od Andy'ego widnieje podpis "Andy", w książce natomiast jest zakończony podpisem "Peter Stevens".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]