Skid Row (amerykański zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amerykańskiego zespołu rockowego. Zobacz też: irlandzka grupa muzyczna Skid Row.
Skid Row
Skid Row.jpg
Rok założenia 1986
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek hard rock/heavy metal[1]
Obecni członkowie
Dave "the Snake" Sabo
Rachel Bolan
Scotti Hill
Johnny Solinger
Dave Gara
Byli członkowie
Sebastian "Baz" Bach
Rob Affuso
Keri Kelli
Shawn McCabe
Charlie Mills
Matt Fallon
Kurtis Jackson
Steve Brotherton
Phil Varone
Tim DiDuro
Strona internetowa

Skid Row - amerykański zespół rockowy.

Skid Row to amerykański zespół hardrockowy/metalowy, założony w 1986 roku w Toms River w stanie New Jersey. Oryginalnie w skład zespołu wchodzili: Dave "Snake" Sabo, Rachel Bolan, Sebastian Bach, Scotti Hill i Rob Affuso.

Do roku 2007, Skid Row wydał pięć pełnometrażowych albumów, jedno EP, jedną kompilację oraz jeden album koncertowy. Popularność zespół zdobył pierwszymi dwoma albumami zatytułowanymi Skid Row oraz Slave to the Grind, które są uznawane za najlepsze i najlepiej znane albumy zespołu. Ich ostatni album studyjny, Revolutions per Minute, został wydany 24 października 2006 roku. Do dziś grupa sprzedała ponad 20 milionów płyt na całym świecie.

Skid Row często jest uznawany za zespół glamrockowy, głównie za sprawą brzmienia ich pierwszego albumu, Skid Row, na którym pojawiły się takie hity jak: "18 and Life", "Youth Gone Wild" i "I Remember You". Jednak wkrótce zespół zmienił styl na thrash metal z elementami hard rocka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki, pierwszy album (1986-1990)[edytuj | edytuj kod]

Rok po założeniu zespołu i pierwszych zmianach personalnych (Matta Fallona zastąpił Sebastian 'Baz' Bach), Grupa zaczęła koncertować w klubach na wschodnim wybrzeżu USA. Dzięki pomocy swojego przyjaciela, Jona Bon Jovi, w 1988 Dave podpisał kontrakt dla Skid Row z wytwórnią Atlantic Records. Zespół od razu nagrał pierwszy album Skid Row, który pojawił się w sklepach w styczniu 1989 roku i okazał się gigantycznym sukcesem. Płyta osiągnęła status pięciokrotnej platyny, głownie dzięki singlom promującym płytę: "18 and Life", "I Remember You" oraz "Youth Gone Wild". Zespół ruszył w trasę koncertową.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

"Incydent butelkowy" – na koncercie w Springfield w stanie Massachusetts (27 grudnia 1989, supportowali Aerosmith) Bach został trafiony butelką rzuconą z publiki. Sebastian odrzucił butelkę i mimo obrażeń kontynuował występ. Całe zajście zostało nagrane i można je obejrzeć na wideo z trasy "Oh Say Can You Scream" wydanym w 1990 roku.

"Incydent koszulkowy" – niedługo później Bach na koncercie założył t-shirt z homofobicznym hasłem: "AIDS Kills Fags Dead". Koszulka została wrzucona na scenę przez fana a Bach, nie przyglądając się jej, po prostu ją założył. Po koncercie Bach przeprosił za całe zajście w publicznym wystąpieniu.

Era "Slave to the Grind" (1991-1992)[edytuj | edytuj kod]

Skid Row powrócił do studia w roku 1990; zaowocowało to ich drugim albumem studyjnym Slave to the Grind, który miał premierę w czerwcu 1991 roku. Album zadebiutował jako numer 1 na amerykańskich listach przebojów. Slave to the Grind odniosło wielki sukces a Skid Row ponownie ruszył w ogólnoświatową trasę koncertową trwającą ponad rok, podczas której grupa supportowała Guns N' Roses. W roku 1991 oraz pojawiła się na festiwalu w Castle Donington w 1992. Slave to the Grind było całkowitą odmianą dla zespołu.Skid Row był typowym albumem hard-glamrockowym, podczas gdy Slave to the Grind miał dużo cięższe brzmienie, praktycznie thrashmetalowe. Wystarczy przesłuchać piosenki takie jak "Mudkicker" czy chociażby tytułową ścieżkę. Album był ostro krytykowany i zniknął z list przebojów, ale i tak otrzymał podwójną platynę od RIAA.

Era "Subhuman Race", przerwa (1993-1998)[edytuj | edytuj kod]

Po trasie koncertowej promującej Slave to the Grind i przed nagraniem 3 płyty Skid Row postanowił odpocząć. Dopiero po roku, w 1994, grupa powraca do studia zmieniając jednocześnie producenta z Wagenera na Boba Rocka (producenta sław takich jak Metallica, Mötley Crüe czy The Offspring). Album pojawia się w marcu 1995 roku, niespodzianką jest, że od razu pojawia się w top 40. Jednakże nie powtórzył on sukcesu Skid Row czy Slave to the Grind; kilka singli z tego albumu stało się hitami ale praktycznie ich teledyski nie były emitowane przez MTV.

W 1997 roku z grupy zostaje wyrzucony Sebastian Bach. Zastąpił go Sean McCabe. Mimo że grupa nigdy nie została oficjalnie rozwiązana, pozostali członkowie przeszli do zespołu Ozone Monday w 1998.

Era po odejściu Bacha (1999-dziś)[edytuj | edytuj kod]

Skid Row zebrał się ponownie w 1999 roku z nowym wokalistą Johnym Sollingerem oraz perkusistą Charliem Millsem. Mills niedługo później opuścił zespół i został zastąpiony przez Phila Varone'a, byłego członka Saigon Kick. Po powrocie na scenę, wyruszyli w trasę oraz zagrali z takimi sławami lat 80. jak Kiss czy Poison. Koncertowali co roku przez całe lato. W 2002 byli częścią trasy Rock Never Stops Tour.

W roku 2003 Skid Row wydał 4 pełnometrażowy album studyjny Thickskin. Pierwszy album na którym grali Solinger i Varone oraz pierwszy album studyjny od ośmiu lat. Po wydaniu albumu Varone opuścił zespół i został zastąpiony przez obecnego perkusistę – Dave'a Gara.

Piąty (najnowszy) album Skid Row, Revolutions per Minute, wydany został 24 października 2006 przez wytwórnię SPV Records. Producentem był Michael Wagener, człowiek który wyprodukował ich dwa pierwsze albumy – Skid Row i Slave to the Grind. Skid Row obecnie ma trasę koncertową po Europie.

Członkowie zespołu[edytuj | edytuj kod]

Pełna lista składów zespołu Skid Row od roku 1986 do dziś

(1986)
  • Matt Fallon – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Steve Brotherton – gitara
  • Rachel Bolan – bas
(1986)
  • Matt Fallon – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Kurtis Jackson – gitara
  • Rachel Bolan – bas
(1986-1987)
  • Matt Fallon – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Rachel Bolan – bas
(1987)
  • Matt Fallon – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Rob Affuso – perkusja
(1987-1996)
  • Sebastian Bach – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Rob Affuso – perkusja
(1997)
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Rob Affuso – perkusja
(1997-1998)
  • Shawn McCabe (Shawn Mars) – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Rob Affuso – perkusja
(1998-1999)

(Nie istnieje)

(1999)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Charlie Mills – perkusja
(1999-2002)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Phil Varone – perkusja
(2002)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Rob Affuso – perkusja
(2002-2004)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Phil Varone – perkusja
(2004)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Tim DiDuro – perkusja
(2004)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Phil Varone – perkusja
(2004-2005)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Dave Gara – perkusja
(2005)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Keri Kelli – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Dave Gara – perkusja
(2005-dziś)
  • Johnny Solinger – śpiew
  • Dave Sabo – gitara
  • Scotti Hill – gitara
  • Rachel Bolan – bas
  • Dave Gara – perkusja

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje i albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

DVD i VHS[edytuj | edytuj kod]

  • Oh Say Can You Scream (1992)
  • Road Kill (1993)
  • No F*cking Frills (1993)
  • Under the Skin (2003)

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • 18 and Life
  • Youth Gone Wild
  • I Remember You
  • Slave to the Grind
  • In a Darkened Room
  • Monkey Business
  • Wasted Time
  • Into Another
  • Breakin' Down
  • Quicksand Jesus
  • My Enemy
  • Psycho Therapy (with Rachel Bolan on voc. )
  • Little Wing
  • Ghost ( with Johnny Solinger on voc. )

Przypisy