Skit (budowla)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Skit – odosobniona budowla, pustelnia dla mnichów, pragnących prowadzić surowsze, niż w monastyrach, życie. Określenie nawiązuje do gr.: Sketis lub Sketes - nazwy egipskiej kolebki życia monastycznego - Wadi an-Natrun.

Niektórzy mnisi, dodatkowo się umartwiając, nie mieszkali w skicie, lecz w znajdujących się w pobliżu jaskiniach, lub szałasach w lesie.

Zwyczajowo większe monastyry posiadały własne skity, na przykład Ławra Poczajowska posiadała własny skit św. Jerzego na Kozackich Mogiłach, Ławra Peczerska - skit Teofania. Istniały również samodzielne skity, najsłynniejszym z nich był Skit Maniawski.

We współczesnej Polsce jedynym skitem jest podlegający Ławrze Supraskiej skit św. św. Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich w miejscowości Odrynki-Kudak[1].

Przypisy

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach