Skit (budowla)
Skit – odosobniona budowla, pustelnia dla mnichów, pragnących prowadzić surowsze, niż w monastyrach, życie. Określenie nawiązuje do gr.: Sketis lub Sketes - nazwy egipskiej kolebki życia monastycznego - Wadi an-Natrun.
Niektórzy mnisi, dodatkowo się umartwiając, nie mieszkali w skicie, lecz w znajdujących się w pobliżu jaskiniach, lub szałasach w lesie.
Zwyczajowo większe monastyry posiadały własne skity, na przykład Ławra Poczajowska posiadała własny skit św. Jerzego na Kozackich Mogiłach, Ławra Peczerska - skit Teofania. Istniały również samodzielne skity, najsłynniejszym z nich był Skit Maniawski.
We współczesnej Polsce jedynym skitem jest podlegający Ławrze Supraskiej skit św. św. Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich w miejscowości Odrynki-Kudak[1].