Skleryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skleryt – stwardniała, zesklerotyzowana część ciała niektórych zwierząt, powstała pierwotnie lub wtórnie przez oddzielenie się od skóry (integumentu) szwem lub błoną.

U owadów każdy typowy pierścień ciała składa się z czterech sklerytów:

  • brzusznego (sternit),
  • bocznego (pleura; są dwa skleryty boczne),
  • grzbietowego (tergit).

U ryb skleryty występują w formie pierścieni na łuskach.

Sklerytami nazywane są też spikule gąbek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
  2. Józef Razowski: Słownik entomologiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 83-01-07907-X.