Skojec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Skojec – średniowieczna niemiecka jednostka obrachunkowa lub jednostka masy.

Używana również w Polsce, równa była 1/24 grzywny i rozliczana następująco:

(W XIV wieku skojec osiągnął wartość 2 groszy praskich).

Nigdy nie miał postaci monety, bito jednak na Śląsku ćwierćskojce (kwartniki), a w państwie krzyżackim krótkotrwale (1380-82) – półskojce odpowiadające groszom.

W czasach nowożytnych skojec przez krótki czas (1918-22) był zdawkową monetą Litwy, równą 1/100 złotego litewskiego albo niemieckiemu fenigowi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Kowalski: Vademecum kolekcjonera monet i banknotów. Wrocław: Ossolineum, 1988, s. 107

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]