Skolecyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
skolecyt

Skolecytminerał z gromady krzemianow, zaliczany do grupy zeolitów. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od gr. skolex = robak, (skoliaxo = krzywić się) i nawiązuje do zachowania tego minerału w płomieniu dmuchawy, w którym wzdyma się, krzywi i wykręca.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy słupkowe, pręcikowe, igiełkowe i włosowe. Często występują zbliźniaczenia i podłużne prążkowanie zgodne z wydłużenie słupa. Występuje w skupieniach zbitych, włóknistych, promienistych, wachlarzowatych. Najpiękniejsze kryształy występują w druzach w formie szczotek krystalicznych. Podobny jest do natrolitu. Jest kruchy, przezroczysty; współwystępuje z apofyllitem, stilbitem, heulandytem, laumontytem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Minerał wtórny, hydrotermalny i postwulkaniczny. Występuje w pustkach bazaltów i fojalitów także granitów i ipegmatytów.

Miejsca występowania: Islandia, Wyspy Owcze, Szkocja, okolice Wezuwiusza – Włochy, Rosja – Ural, Indie – oklice Bombaju, USA – Kolorado, Kalifornia, Brazylia.

W Polsce – spotykany na Dolnym Śląsku w rejonie Strzegomia (okolice Żółkiewka, Czernicy, Zimnika). Znany i spotykany jest także w Dolinie Wielickiej (Tatry).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe
  • bardzo ceniony przez kolekcjonerów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
  • J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

zeolit

Wikimedia Commons