Skomack Wielki (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skomack Wielki
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ełcki
Gmina Stare Juchy
Strefa numeracyjna 87
Kod pocztowy 19-324
Tablice rejestracyjne NEL
SIMC 0768698
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Skomack Wielki
Skomack Wielki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skomack Wielki
Skomack Wielki
Ziemia 53°51′08″N 22°05′55″E/53,852222 22,098611Na mapach: 53°51′08″N 22°05′55″E/53,852222 22,098611

Skomack Wielki (niem. Skomatzko) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Stare Juchy[1].

Od 1 stycznia 1973 do 30 czerwca 1976 roku Skomack Wielki był siedzibą gminy Różyńsk. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Postacie związane ze Skomackiem Wielkim[edytuj | edytuj kod]

  • Skomand (Skumand) - wódz Jaćwieskiego plemienia Sudawów

Znane osoby urodzone w Skomacku Wielkim[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś powstała w 1499 roku. Rudolf von Tippelskirchen, komtur ryński, nadał 30 listopada 1499 roku Janowi Grabnikowi 68 włók na prawie chełmińskim celem założenia wsi czynszowej Skomack (Skomantken) nad jeziorami Czarne, Tałto, Milusze i Druglin. Nazwa wywodzi się od imienia wodza Jaćwingów Skomanda, który po klęsce Jaćwieży przeszedł na służbę do Krzyżaków. W 1517 roku istniały tam dwie karczmy i młyn. W 1938 zmieniono nazwę miejscowości na Dippelsee. W 1939 roku wieś liczyła 815 mieszkańców.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Warto zwrócić uwagę na zabytkowy magazyn z polnego kamienia przy głównej drodze. Ze względu na atrakcyjne położenie i bezpośredni dostęp do jeziora Orzysz wieś stała się miejscem wypoczynku turystów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)