Skrzyp leśny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Skrzyp leśny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Gromada | skrzypy |
| Klasa | skrzypowe |
| Rząd | skrzypowce |
| Rodzina | skrzypowate |
| Rodzaj | skrzyp |
| Gatunek | skrzyp leśny |
| Nazwa systematyczna | |
| Equisetum sylvaticum L. Sp. PL.: 1061, 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Equisetum umbrosum Lapeyr. non Willd. 1809 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Skrzyp leśny (Equisetum sylvaticum L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny skrzypowatych. Rozpowszechniony w lasach całej Polski po regiel górny w górach.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
- Pokrój
- Pęd zarodnikowy początkowo różny od pędu płonnego – niezielony i niski, po dojrzeniu zarodników (co następuje w miesiącach kwiecień-maj) zielenieje, wydłuża się i rozgałęzia. Po dojrzeniu i rozsypaniu zarodników kłos zarodnionośny odpada. Pędy płonne są jasnozielone, wiotkie. Zamierają zimą i nowe pędy nadziemne wyrastają ponownie wiosną z kłączy.
- Łodyga
- Osiąga 20-30 (40) cm wysokości, 1-5 mm grubości. Rynienkowata, o 10-18 żeberkach opatrzonych w dwa szeregi brodawek. Gałązki na pędach płonnych liczne (ok. 12 lub więcej w okółku), rozgałęzione, na końcach zwisające w dół, z 4-5 żeberkami.
- Kłącze
- Silnie i głęboko rosnące, mocno rozgałęzione i długo żyjące odgrywa istotną rolę w rozmnażaniu wegetatywnym. Wytwarza niewielkie bulwy spichrzowe, służące także jako organ rozmnażania wegetatywnego. Masa podziemnej części roślin może 100-krotnie przewyższać masę organów nadziemnych.
- Liście
- Zrośnięte w szerokie, duże pochwy, dołem zielone, górą brunatne, do połowy rozcięte. Na pędach zarodnikowych ząbki są trójkątne, tępe, zlepione w 3-6 łatek. Na pędach płonnych liście są lancetowate i ostre. Ząbki są biało obrzeżone.
- Biotop
- Rośnie w żyznych, cienistych lasach liściastych, rzadko w przyległych uprawach. Wymaga gleb gliniastych, nieprzepuszczalnych.
Zmienność [edytuj]
Tworzy następujące mieszańce:
- Equisetum xbowmanii C. Page [1989, Watsonia, 17 : 273] (E. sylvaticum x telmateia)
- Equisetum xmildeanum Rothm. [1944, Feddes Repert., 54 : 78] (E. pratense x sylvaticum)
Przypisy
- ↑ Jean-Michel Guillon. Phylogeny of horsetails (Equisetum) based on the chloroplast rps4 gene and adjacent noncoding sequences. „Systematic Botany”. 29 (2), s. 251–259, 2004. doi:10.1600/036364404774195467 (ang.).
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Krajowe chwasty polne i ogrodowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1986. ISBN 83-09-00771-X.
- Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
