Skurcze Braxtona Hicksa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Poród fałszywy
ICD-10 O47
O47.0 Poród fałszywy przed ukończeniem 37 tygodnia ciąży
O47.1 Poród fałszywy w 37 tygodniu ciąży lub później
O47.9 Poród fałszywy, nieokreślony

Skurcze Braxtona Hicksa (ang. Braxton Hicks' contractions) – termin z zakresu ginekologii i położnictwa określający aktywność skurczową mięśnia macicy o dużej amplitudzie i sile. Mają częstość 1-2 na godzinę i amplitudę 2-4 kPa (15-30 mmHg). Skurcze tego typu przyczyniają się do progresji porodu, występują jednak rzadziej niż skurcze Alvareza[1]. Opisał je jako pierwszy angielski ginekolog John Braxton Hicks (1823-1897)[2].

Przypisy

  1. ↑ Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 339. 83-200-3082-X.
  2. ↑ Braxton Hicks' pregnancy sign w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Skurcze_Braxtona_Hicksa&oldid=35761529”