Skutterudyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skutterudyt
Skutterudyt (pochodzenie: Maroko)
Skutterudyt (pochodzenie: Maroko)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny arsenek kobaltu (CoAs3)
Twardość w skali Mohsa 5,5–6
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość niezbyt wyraźna
Układ krystalograficzny układ regularny, kryształy izometryczne, zazwyczaj ośmiościany
Gęstość minerału 6,5–6,8 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa cynowobiała
Rysa ciemnoszara, czarna
Połysk metaliczny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Skutterudytminerał z gromady arsenków. należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od Skutterud w Norwegii, gdzie minerał ten został stwierdzony.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Często bywa pokryty ciemnoszarym, tęczowo iryzującym nalotem, podczas wietrzenia pokrywa się niekiedy purpurowoczerwonym kwiatem kobaltowym – erytryn. Jest izomorficzny z chloantytem, z którym tworzy ciągły roztwór stały (ogniwem pośrednim jest smaltyn). Niekiedy zawiera nikiel, żelazo, bizmut. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, przyjmujące postać ośmiościanu czasami sześcianu lub dwunastościanu. Występuje w skupieniach ziarnistych, nerkowatych, skorupowych, występuje też jako żyłki i impregnacje powłok.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Minerał utworów hydrotermalnych średnich i wysokich temperatur. Najczęściej występuje w żyłach kruszców: srebra, kobaltu, niklu, bizmutu, uranu.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: w Górach Izerskich (Przecznica), okolicach Kowar, w rejonie Lubina.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Podrzędna ruda kobaltu.
  • Ma znaczenie kolekcjonerskie; najpiekniejsze kryształy (1–2 cm) znajdowane są w Niemczech, Norwegii, Maroku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, 2003.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]