Skyfall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skyfall
Gatunek sensacyjny
Data premiery Wielka Brytania 23 października 2012
Polska 26 października 2012
Stany Zjednoczone 8 listopada 2012
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 145 min
Reżyseria Sam Mendes
Scenariusz John Logan
Neal Purvis
Robert Wade
Główne role Daniel Craig
Javier Bardem
Judi Dench
Ralph Fiennes
Albert Finney
Naomie Harris
Bérénice Marlohe
Ben Whishaw
Muzyka Thomas Newman
piosenka tytułowa wykonana przez Adele
Zdjęcia Roger Deakins
Scenografia Dennis Gassner
Kostiumy Jany Temime
Montaż Stuart Baird
Produkcja Barbara Broccoli
Michael G. Wilson
Wytwórnia EON Productions
Danjaq LLC
Dystrybucja Metro-Goldwyn-Mayer
Columbia Pictures
Polska Forum Film Poland
Budżet 150 000 000 $
Poprzednik 007 Quantum of Solace (2008)
Kontynuacja Bond 24 (2015)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Skyfall w Wikicytatach
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z serii o Jamesie Bondzie. Zobacz też: powieść Katarzyny Asaro o tym samym tytule oraz inne znaczenia "Skyfall".

Skyfall – 23. z serii filmów szpiegowskich o Jamesie Bondzie, w reżyserii Sama Mendesa oraz według scenariusza Johna Logana, Neala Purvisa oraz Roberta Wade'a. W głównej roli po raz trzeci występuje Daniel Craig, w roli „M” po raz siódmy z kolei występuje Judi Dench. Premiera filmu w Wielkiej Brytanii odbyła się 23 października 2012 roku. Film został dobrze oceniony przez krytyków[1][2]. Jest najlepiej zarabiającym filmem z serii o Bondzie. W 40 dni od premiery produkcja zarobiła 94,3 mln funtów[3], pobijając tym samym dotychczasowy rekord Avatara (94 miliony funtów w 40 dni[4]). Piosenkę do filmu Skyfall pod tym samym tytułem śpiewa Adele.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W Stambule, agenci MI6 James Bond i Eve ścigają najemnika Patrice, który ukradł dysk twardy komputera, zawierającego dane osobowe tajnych agentów umieszczonych w siatkach organizacji terrorystycznych na polecenie państw NATO. Patrice rani Bonda w ramię. Podczas walki mężczyzn na dachu wagonu Eve przypadkowo trafia Bonda ze snajperki, pozwalając Patrice na ucieczkę. Bond spada z pociągu do rzeki. Eve godzi się z myślą, że 007 nie żyje. W następstwie porażki misji, M (szef MI6) jest pod presją polityczną. Gareth Mallory, przewodniczący Komitetu Wywiadu i Bezpieczeństwa podczas spotkania z M daje wyraźnie do zrozumienia, że chce jej odejścia. Podczas powrotu ze spotkania, M dostaje anonimową wiadomość o treści "Myśl nad swoimi grzechami". Krótko po otrzymaniu wiadomości przednia część budynku MI6 ulega eksplozji. Podczas pogrzebu ofiar zamachu M przysięga samej sobie, że pomści swoich ludzi.

MI6 przenosi się do swoich podziemnych biur. Bond podczas swojego "wygnania" dowiaduje się o ataku i wraca do Londynu. M przyjmuje go z powrotem do czynnej służby, ukrywając przed podwładnym fakt o niezaliczeniu serii testów fizycznych i psychologicznych. Fragment pocisku pobrany z rany ramienia Bonda pomaga zidentyfikować Patrice i namierzyć go w Szanghaju, gdzie planuje zabójstwo. Bond zostaje wysłany do niego, mając za zadanie zidentyfikować pracodawcę Patrice, odzyskać skradziony dysk i zabić Patrice. Przed misją spotyka swojego kwatermistrza – Q. Ten wręcza mu Walthera PPK/S.

Gdy Patrice zabija swój cel, zostaje zaatakowany przez czającego się na niego Bonda. Dochodzi do bijatyki. Bond odnosi pyrrusowe zwycięstwo. Patrice spada z budynku zanim 007 dowiedział się od niego, dla kogo pracuje. Bond, przeszukując sprzęt najemnika, znajduje żeton z kasyna przeznaczony do zapłaty za zabójstwo, który prowadzi go do kasyna w Makau. Bond poznaje Severine, która była świadkiem zabójstwa. Prosi ją o spotkanie z jej pracodawcą. Ta ostrzega go, że ma być zabity, ale obiecuje mu pomóc, jeśli zabije jej przełożonego. Bond pokonuje napastników i dołącza do Severine na jej łodzi. Płyną do opuszczonej wyspy u wybrzeży Makau, na której zostali uwięzieni i rozdzieleni przez dawnego agenta MI6 – Raoula Silvę. Silva skorzystał z osiągnięć cyberterroryzmu, aranżując ataki na MI6. Silva zabija Severine, ale Bond obezwładnia jego strażników i przechwytuje Silvę w celu wydania go w trybie nadzwyczajnym Wielkiej Brytanii. W podziemnej centrali MI6 Q, przeglądając laptop Silvy, uruchamia program/pułapkę, który umożliwia uwięzionemu Silvie dostęp do systemów MI6 i ucieczkę. Jego aresztowanie okazuje się częścią planu mającego na celu zabójstwo M. Bond rozpoczyna pościg przez tunele londyńskiego metra. Silva atakuje M. w trakcie przesłuchania przed komisją rządową w sprawie skradzionego dysku. Bond przybywa na czas, by z Mallorym i Eve odeprzeć atak Silvy. W czasie strzelaniny M. wybiega z budynku wraz ze swoim asystentem Billem Tannerem. Bond proponuje jej urządzenie zasadzki na Silvę w "Skyfall", swoim majątku rodzinnym w Szkocji. Pomaga im Q, tworząc odpowiednie "ślady" w Sieci. W "Skyfall" do Bonda i M. dołącza Kincade – sędziwy opiekun posiadłości i przyjaciel rodziców Bonda. Wszyscy troje są słabo uzbrojeni, więc przygotowują szereg pułapek w całym domu. Bond, M. i Kincade odpierają pierwszy atak, w którym M. zostaje ranna. Silva przylatuje helikopterem z następną grupą ludzi. Bond nakazuje M. i Kincade'owi ewakuację tajnym tunelem, tzw. priest hole, prowadzącym do kaplicy. Podczas drugiego ataku z udziałem śmigłowca Bond detonuje butle z gazem i chroni się w tunelu. Wybuch niszczy śmigłowiec, dom i zabija większość ludzi Silvy. Ten znajduje ranną M. w kaplicy i daje jej swój pistolet, prosząc żeby zabiła ich oboje. Bond, przybywa w ostatniej chwili, by zdążyć zabić Silvę rzutem noża w plecy. Ale rana M. okazuje się śmiertelna i szefowa umiera na rękach agenta 007. Po pogrzebie M., Eve przedstawia się Bondowi jako Eve Moneypenny. Mówi mu też, że rezygnuje z pracy w terenie i że została sekretarką nowego szefa MI6, Mallory'ego.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

Obraz stał się najbardziej kasowym filmem o Jamesie Bondzie[5]. Pobił poprzedniego rekordzistę (Casino Royale) o ponad 400 mln dolarów[6]. Obecnie film kumuluje na swoim koncie sumę 1.024.000.000$. Jako 14 obraz w historii kina przekroczył granicę 1 miliarda dolarów[7].

W weekend otwierający w polskich kinach film zgromadził ponad 400.000 widzów (drugi najlepszy wynik w 2012 roku). Dnia 31.12.12 film miał na swoim koncie ponad 1.600.000 widzów i jest drugim najchętniej oglądanym filmem w polskich kinach w 2012 roku[8].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Oscary:

  • Najlepsza piosenka "Skyfall", wyk. Adele (zwycięstwo)
  • Najlepszy montaż dźwięku Karen M. Baker, Per Hallberg (zwycięstwo)
  • Najlepsza muzyka Thomas Newman
  • Najlepsze zdjęcia Roger Deakins
  • Najlepszy dźwięk

BAFTA:

  • Najlepszy film brytyjski – Barbara Broccoli, John Logan, Michael G. Wilson, Neal Purvis, Robert Wade, Sam Mendes (zwycięstwo)
  • Najlepsza muzyka – Thomas Newman (zwycięstwo)
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa – Judi Dench
  • Najlepszy aktor drugoplanowy – Javier Bardem
  • Najlepsze zdjęcia – Roger Deakins
  • Najlepsza scenografia – Anna Pinnock, Dennis Gassner
  • Najlepszy montaż – Stuart Baird
  • Najlepszy dźwięk – Greg P. Russell, Karen M. Baker, Per Hallberg, Scott Millan, Stuart Wilson

ZŁOTE GLOBY:

  • Najlepsza piosenka "Skyfall", wyk. Adele (zwycięstwo)

Amerykańska Gildia Producentów Filmowych (nominacja):

  • Nagroda im. Darryla F. Zanucka dla najlepszego producenta filmowego – Barbara Broccoli, Michael G. Wilson

Amerykańska Gildia Scenografów (nominacja):

  • Najlepsza scenografia w filmie współczesnym Dennis Gassner

Amerykańskie Stowarzyszenie Operatorów Filmowych (nominacja):

  • Najlepsze zdjęcia do filmu fabularnego Roger Deakins

Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Los Angeles:

  • Najlepsze zdjęcia Roger Deakins (zwycięstwo)

Amerykańska Gildia Aktorów Filmowych (nominacje):

  • Najlepszy aktor w roli drugoplanowej Javier Bardem
  • Najlepszy zespół kaskaderski w filmie

Czarne Szpule (nominacja)

  • Najlepsza aktorka drugoplanowa Naomie Harris

Satelity:

  • Najlepszy aktor drugoplanowy Javier Bardem (zwycięstwo)
  • Najlepszy film(nominacja)
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa Judi Dench (nominacja)
  • Najlepsze zdjęcia Roger Deakins (nominacja)
  • Najlepsze efekty specjalne nominowani Steve Begg, Arundi Asregadoo i Andrew Whitehurst
  • Najlepsza muzyka Thomas Newman (nominacja)
  • Najlepsza piosenka "Skyfall", wyk. Adele (nominacja)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]