Slalom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Slalomdyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu trasy wyznaczonej bramkami. Bramka slalomowa w narciarstwie składa się z dwóch tyczek jednego koloru, które są ustawione na przemian: czerwone - niebieskie. Tam, gdzie nie ma tyczki zewnętrznej bramkę stanowi tzw. tyczka skrętu. Szerokość bramki wynosi 4-6 m. Rozróżnia się:

  • bramki otwarte (linia łącząca tyczki w bramce jest zbliżona do linii poziomej),
  • bramki zamknięte (linia łącząca tyczki w bramce jest zbliżona do linii spadku stoku),
  • układy bramkowe (wertikal, łokieć, układ z bramką opóźniającą).

Najmniejsza odległość między kolejnymi bramkami w kombinacjach bramkowych wynosi 0,75 m. Odległość od tyczki skrętu jednej bramki do tyczki skrętu drugiej bramki nie może być mniejsza od 6 m, a większa od 13 m. Pewne odstępstwa od tej zasady dotyczą układu z bramką opóźniającą. Ilość bramek na trasie slalomu jest zależna od różnicy wysokości między startem a metą. W zawodach najwyższej rangi (ZIO, MŚ, PŚ): mężczyźni - 180-220 m, kobiety - 140-220 m. W pozostałych zawodach: mężczyźni - 140-220 m, kobiety - 120-220 m. Liczba bramek, a właściwie zmian kierunku (nie zawsze bramka zmienia kierunek jazdy) wynosi 30-35% różnicy poziomów +/- 3 zmiany kierunku. Slalom musi odbyć się w dwóch przejazdach. O zwycięstwie decyduje najmniejsza suma czasów. W zawodach wyższej rangi stosuje się często ograniczenie liczby startujących w drugim przejeździe. Zawodników obowiązują kaski.

Slalom jest również jednym ze składników kombinacji alpejskiej (kombinacji klasycznej lub super kombinacji).

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach