Slobodan Santrač

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Slobodan Santrač
Imię i nazwisko Slobodan Santrač
Data i miejsce
urodzenia
1 lipca 1946
Koceljeva, Jugosławia
Pozycja Napastnik
Wzrost 171 cm
Kariera juniorska
1959–1960
1960–1965
FK Takovo
FK Metalac Valjevo
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965–1974
1974–1976
1976–1977
1977–1980
1981–1983
OFK Beograd
Grasshopper Club Zurych
OFK Beograd
FK Partizan Belgrad
FK Zemun
244 (169)
42 (29)
40 (17)
63 (29)
56 (31)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1966–1974  Jugosławia 8 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1994–1998
1999–2000
2001
2005
2008
2009
2011
 Jugosławia
Shandong
 Arabia Saudyjska
 Macedonia
Guangzhou R&F FC
Qingdao Jonoon
Shaanxi Renhe

Slobodan Santrač (ur. 1 lipca 1946 w Koceljevie) – serbski piłkarz oraz trener. Prawdziwa zagadka dla bramkarzy przeciwnika, w latach 60. i 70. był postrachem jugosłowiańskich boisk. Piłkarz ze znakomitymi umiejętnościami piłkarskimi oraz fantastyczną szybkością zdobył 1301 goli w karierze. Dwa razy sięgał po koronę króla strzelców, dwa razy dzielił się nią z innymi snajperami, cztery razy był drugi w tej klasyfikacji.

Jako piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Santrac stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki w klubie Takovo, z Gornji Milanovaca. Szybko zwrócili na niego uwagę działacze Metalaca Valjevo, i od tamtej pory Slobodan stał się zawodnikiem tego klubu. W wieku 19 lat, młodzian przeniósł się do pierwszego klubu z prawdziwego zdarzenia – OFK Beograd. Miało to miejsce w 1965 roku. Co ciekawe, setnego i dwusetnego gola w swojej karierze strzelał przeciwko gigantom pochodzącym z Bośni i HercegowinySarajewie i Zeljeznicarze.

Santrac był zawodnikiem niezwykle szybkim. Na 100 metrów uzyskiwał czas 11,3 sekundy. Natomiast co do jego gry w OFK, to w sezonie 1970/1971 zdobył Brązowy But za trzecie miejsce w europejskiej, ogólnej klasyfikacji najlepszych napastników – w tym sezonie zdobył 33 bramki. W 1974 roku opuścił Belgrad, by na dwa lata przenieść się do Szwajcarii – konkretnie do Grasshoppers, ale nie przyniosło to dla niego większych efektów. Zdecydował się powrócić na Omladinski Stadium. Kolejne dwa lata spędził na grze w OFK, by przenieść się do lokalnego rywala – Partizanu. Spędził tam ostatnie dni w First Federal League.

Jego słabym punktem były występy reprezentacyjne. Nie wiedzieć czemu, mimo olbrzymiego talentu, Santrac zaledwie 8 razy zakładał niebieski trykot reprezentacji Jugosławii. Ostatecznie, popularny "Sani" zdobył 1301 bramek w 1349 meczach. Był jednym z najlepszych snajperów globu, nawet sam Pelé trafiał do siatki 1281 razy.

Jako trener[edytuj | edytuj kod]

Powrócił do piłki jako trener w 1988 roku, rozpoczynając pracę w FK Zemunie, gdzie pracował wraz z Vladimirem Pejoviciem. W ciągu dwóch sezonów przeniósł klub z 3 ligi do Top Flight. 15 lutego 1991 roku został mianowany asystentem szkoleniowca reprezentacji Jugosławii – Ivicy Osima oraz Ivana Cabrinovicia. 15 lipca 1995 roku zaczął pracę jako selekcjoner. Doprowadził reprezentację do finałów MŚ 1998 rozgrywanych na francuskich boiskach. Po porażce 1:2 z Holandią została ona wyeliminowana z gry. Niezadowolony z wyników swojej pracy, Santrac zrezygnował, a następnie został szkoleniowcem reprezentacji Arabii Saudyjskiej oraz – obecnie – Macedonii.