Slobodan Santrač

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Slobodan Santrač (ur. 1 lipca 1946 roku) – serbski piłkarz oraz trener. Prawdziwa zagadka dla bramkarzy przeciwnika, w latach 60. i 70. był postrachem jugosłowiańskich boisk. Piłkarz ze znakomitymi umiejętnościami piłkarskimi oraz fantastyczną szybkością zdobył 1301 goli w karierze. Dwa razy sięgał po koronę króla strzelców, dwa razy dzielił się nią z innymi snajperami, cztery razy był drugi w tej klasyfikacji.

Jako piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Santrac stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki w klubie Takovo, z Gornji Milanovaca. Szybko zwrócili na niego uwagę działacze Metalaca Valjevo, i od tamtej pory Slobodan stał się zawodnikiem tego klubu. W wieku 19 lat, młodzian przeniósł się do pierwszego klubu z prawdziwego zdarzenia – OFK Beograd. Miało to miejsce w 1965 roku. Co ciekawe, setnego i dwusetnego gola w swojej karierze strzelał przeciwko gigantom pochodzącym z Bośni i HercegowinySarajewie i Zeljeznicarze.

Santrac był zawodnikiem niezwykle szybkim. Na 100 metrów uzyskiwał czas 11,3 sekundy. Natomiast co do jego gry w OFK, to w sezonie 1970/1971 zdobył Brązowy But za trzecie miejsce w europejskiej, ogólnej klasyfikacji najlepszych napastników – w tym sezonie zdobył 33 bramki. W 1974 roku opuścił Belgrad, by na dwa lata przenieść się do Szwajcarii – konkretnie do Grasshoppers, ale nie przyniosło to dla niego większych efektów. Zdecydował się powrócić na Omladinski Stadium. Kolejne dwa lata spędził na grze w OFK, by przenieść się do lokalnego rywala – Partizanu. Spędził tam ostatnie dni w First Federal League.

Jego słabym punktem były występy reprezentacyjne. Nie wiedzieć czemu, mimo olbrzymiego talentu, Santrac zaledwie 8 razy zakładał niebieski trykot reprezentacji Jugosławii. Ostatecznie, popularny "Sani" zdobył 1301 bramek w 1349 meczach. Był jednym z najlepszych snajperów globu, nawet sam Pelé trafiał do siatki 1281 razy.

Jako trener[edytuj | edytuj kod]

Powrócił do piłki jako trener w 1988 roku, rozpoczynając pracę w FK Zemunie, gdzie pracował wraz z Vladimirem Pejoviciem. W ciągu dwóch sezonów przeniósł klub z 3 ligi do Top Flight. 15 lutego 1991 roku został mianowany asystentem szkoleniowca reprezentacji Jugosławii – Ivicy Osima oraz Ivana Cabrinovicia. 15 lipca 1995 roku zaczął pracę jako selekcjoner. Doprowadził reprezentację do finałów MŚ 1998 rozgrywanych na francuskich boiskach. Po porażce 1:2 z Holandią została ona wyeliminowana z gry. Niezadowolony z wyników swojej pracy, Santrac zrezygnował, a następnie został szkoleniowcem reprezentacji Arabii Saudyjskiej oraz – obecnie – Macedonii.