Smołdzino (powiat słupski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Smołdzino
Herb
Herb Smołdzina
Ambona wczesno-barokowa z XVII wieku, Smołdzino
Ambona wczesno-barokowa z XVII wieku, Smołdzino
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Smołdzino
Liczba ludności (2006) 971
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76–214
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0751166
Położenie na mapie gminy Smołdzino
Mapa lokalizacyjna gminy Smołdzino
Smołdzino
Smołdzino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Smołdzino
Smołdzino
Ziemia 54°39′48″N 17°12′49″E/54,663333 17,213611

Smołdzino (kaszb. Smôłdzëno, niem. Schmolsin) – duża wieś w północnej Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino na Wybrzeżu Słowińskim. Miejscowość jest siedzibą gminy Smołdzino.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne Smołdzino[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest siedzibą sołectwa, które obejmuje powierzchnię 1116,92 ha, a wg danych z 2006 r. zamieszkiwało je 971 osób[2].

Smołdzino leży nad rzeką Łupawą, u podnóża wzgórza Rowokół, w sąsiedztwie Bałtyku, kilku przymorskich jezior (Gardno, Łebsko, Dołgie Wielkie, Dołgie Małe), w pobliżu Słowińskiego Parku Narodowego.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego.

Historia Smołdzina[edytuj | edytuj kod]

Historyczne warianty nazewnicze Smołdzina[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1281 roku, w latach 13291341 wieś stanowiła własność Krzyżaków, w 1622 roku dobra smołdzińskie przypadły w wianie księżnej Annie de Croy, fundatorce kościoła z 1632 roku. W Smołdzinie pracował pastor Michał Mostnik (Pontanus), który niesłusznie uchodził za piewcę polskości i znawcę języka kaszubskiego[3]. W 1830 roku wygłoszono ostatnie kazania w języku kaszubskim.

W 1935 roku u ujścia rzeki Łupawy do jeziora Gardno zbudowano elektrownię wodną.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Odniesienia w literaturze[edytuj | edytuj kod]

Przedwojenne Smołdzino pojawia się w książce niemieckiej dziennikarki i pisarki Corduli Bölling-Moritz Glück aus grünem Glas[5], będącej wspomnieniami z jej dzieciństwa (dziadek autorki był administratorem urzędu leśnego z siedzibą w nieistniejącym dziś pałacu[6]).

Smołdzino jako miejsce akcji występuje również w powieści grozy Krzysztofa Wrońskiego Czarny bóg[7]. Opisane wydarzenia mają miejsce w roku 1947, tuż przed opuszczeniem Smołdzina przez ostatnich niemieckich mieszkańców. W książce występują charakterystyczne punkty miejscowości, takie jak wzgórze Rowokół, kościół Świętej Trójcy, nieistniejący dziś pałac czy dawna plebania (obecnie siedziba dyrekcji Słowińskiego Parku Narodowego).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M.P. z 1984 r. Nr 15, poz. 108
  2. Strategia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego Gminy Smołdzino na Lata 2007-2015. Urząd Gminy Smołdzino, 2006, s. 7.
  3. Zygmunt Szultka; Studia nad rodowodem i językiem Kaszubów, Gdańsk 1992, str. 115
  4. Kolejny pomorski pałac przestanie istnieć. gazetakaszubska.pl, 28 stycznia 2012.
  5. Cordula Moritz: Glück aus grünem Glas: Liebeserklärung an ein verlorenes Land. Diederichs, 1963. [dostęp 2015-07-06]. (niem.)
  6. Jarosław Dąbrowski: Ewangelickie cmentarze w powiecie słupskim.. www.cmentarze_slupsk.republika.pl. [dostęp 2015-07-06].
  7. Wydawnictwo Novae Res. Wydawnictwo Novae Res. [dostęp 2015-07-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]