Smyczek (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Różne rodzaje smyczków
Budowa smyczka: stick - drzewce, pad - uchwyt, hair - włosie, screw - śruba naciągowa, frog - żabka

Smyczek - element instrumentu smyczkowego służący do wzbudzania wibracji strun. Smyczek składa się z drzewca będącego elementem nośnym wykonanym z bardzo trwałego drewna (fernambuku, tabebuja), uchwytu, włosia i śruby naciągowej (żabka), pozwalającej uzyskać odpowiedni naciąg włosia, niezbędny do poprawnej gry. Smyczek stosowany jest również do grania na wibrafonie, talerzach i pile.

Włosie w smyczku pochodzi z końskiego ogona. W celu zwiększenia szorstkości włosia i tym samym zwiększenia jego przyczepności do strun stosuje się nacieranie kalafonią.

Do budowy tańszych instrumentów stosuje się również materiały sztuczne, np. włókna węglowe do drzewca, oraz syntetyczne włosie.

Według greckiej mitologii smyczek wynalazła Safona, z końskiego włosia.[1].

Przypisy

  1. Leopold Mozart Gruntowna szkoła skrzypcowa, Poznań 2007, s. 34