Snop
Snop, snopek, zbieranka[1] – w rolnictwie zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw. Stosowanie snopów ułatwiało transport i przechowywanie niewymłóconego zboża.
W snopy wiązano pszenicę, żyto, owies, len (nie koszony, lecz wyrywany ręcznie lub maszynowo), rzadziej jęczmień i rzepak. Dawniej wiązanie snopów wykonywano ręcznie powrósłem (skręcona, cienka wiązka zboża). Wprowadzone w drugiej połowie XIX w. maszyny koszące, żniwiarki (nazywane też zrzutkami) układały skoszone zboże w porcjach, ułatwiających ręczne związanie snopka. Później pojawiły się maszyny koszące i wiążące zwane snopowiązałkami, które wiązały snopy sznurkiem. Snopy zniknęły z pól z chwilą wprowadzenia do użytku kombajnów zbożowych.
Do suszenia i chwilowego przechowywania snopy ustawiano w polu w mendle (kupki, stygi, sztygi). Następnie zwożono do przechowywania w stodołach, czasami również w tymczasowych stertach. Snop był rozwiązywany przed młocką.
Snop odgrywał też – jako symbol – ważną rolę w kulturze. Szczególne znaczenie miał pierwszy snop zebrany z danego pola zwany Diduchem, który często ozdabiano. Stanowił on centralną część uroczystości zakończenia żniw zwanej dożynkami lub snopkiem. Snopki takie dekorowano również i przynoszono do domów w okresie święta Szczodrych Godów i późniejszej na ziemiach Polski wigilii, stawiając je w rogach pomieszczenia.
Snop, zazwyczaj złoty, był często używanym symbolem w heraldyce, gdzie oznaczał rolnictwo; snopek w herbie mieli Wazowie.
-
Chałupnicze międlenie lnu powiązanego w snopy
-
Herb Wazów – snop
-
Snop w heraldyce
.jpg)
.svg)
Zobacz też[edytuj]
- Rzut snopem – tradycyjny sport szkocki
Przypisy
- ↑ Uprawy i hodowla (pol.). [dostęp 27.10.2008].
Bibliografia[edytuj]
- Uprawy i hodowla (pol.). [dostęp 27.10.2008].
- Wanda Walentynowicz, ks. Zbigniew Stokłosa: Przy wigilijnym stole (pol.). [dostęp 27.10.2008].
