Snuff film

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Snuff movies ("filmy snuff", zwane również "filmami ostatniego tchnienia") – gatunek filmowy obejmujący filmy przedstawiający jakoby sceny prawdziwych gwałtów, tortur czy zabójstw.

Określenie weszło do szerszego obiegu dzięki filmowi pt. Snuff – niskobudżetowemu horrorowi zatytułowanemu początkowo Slaughter, do którego dokręcono później zakończenie przedstawiające zabójstwo młodej kobiety dokonane przez ekipę filmową (w domyśle – twórców wspomnianego horroru). Inscenizowane demonstracje przed kinami, później prawdziwe – przeciwko prezentowanej w nim pornografii przyniosły filmowi pewien rozgłos.

Istnienie takich filmów nie zostało potwierdzone, zaś informacje na ich temat ograniczają się głównie do miejskich legend.

Spotyka się również filmy, które przedstawiają autentyczne sceny zabójstw, egzekucji czy śmiertelnych wypadków (zwane mondo movies). Przykładem mogą być nagrania wideo wykonywane przez samobójców, przestępców czy pokazujące egzekucje dokonywane przez terrorystów, znane m.in. z Iraku. Brak komercyjnego charakteru nie pozwala ich zaliczyć do filmów snuff.

Wpływ na kinematografię[edytuj | edytuj kod]

Bez względu na swoją prawdziwość, filmy snuff stały się inspiracją dla wielu reżyserów gore. Jedną z najbardziej szokujących produkcji stylizowanych na "filmy ostatniego tchnienia" jest japońska seria Guinea Pig, a w szczególności dwa pierwsze odcinki – Devil's Experiment i Flower of Flesh and Blood ukazujące sceny tortur i zabójstwa młodych dziewcząt.

Tematykę snuff porusza również Osiem milimetrówthriller z 1999 roku w reżyserii Joela Schumachera, opowiadający historię prywatnego detektywa, który ma za zadanie zbadać autentyczność filmu przedstawiającego gwałt i zabójstwo młodej kobiety.

Filmy o podobnej tematyce to m.in.: