Sołtmany (meteoryt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sołtmany
Fragmenty meteorytu Sołtmany w zbiorach Muzeum Ziemi PAN w Warszawie
Fragmenty meteorytu Sołtmany w zbiorach Muzeum Ziemi PAN w Warszawie
Sposób odkrycia spadły
Państwo  Polska
Miejsce znalezienia Sołtmany
Data znalezienia 30 kwietnia 2011
Masa 1066 g
Typ meteoryt kamienny, chondryt
Klasa oliwinowo-hiperstenowy, zwyczajny
Grupa L6
Miejsce przechowywania Muzeum Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego, Politechnika Wrocławska, Muzeum Ziemi PAN w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sołtmany
Sołtmany
Ziemia 54°00′32″N 22°00′18″E/54,008833 22,005000Na mapach: 54°00′32″N 22°00′18″E/54,008833 22,005000

Sołtmanymeteoryt kamienny należący do chondrytów zwyczajnych (chondrytów oliwinowo-hiperstenowych) L6, spadły 30 kwietnia 2011 roku w miejscowości Sołtmany w powiecie giżyckim w Polsce.

Meteoryt spadł o godzinie 6.03 na teren gospodarstwa agroturystycznego we wsi Sołtmany, prowadzonego przez Alfredę Lewandowską. Pani Alfreda Lewandowska usłyszała rano głośny świst i huk, wybiegając zobaczyła wybitą dziurę w zadaszeniu jednego z budynków gospodarczych, przerobionych na łazienki dla gości. Kilka metrów dalej znalazła rozbity na dwie części kamień wielkości pięści. O upadku meteorytu został powiadomiony Roman Rzepka, miłośnik astronomii z Giżycka, który zgłosił to Andrzejowi S. Pilskiemu z Polskiego Towarzystwa Meteorytowego. Według analiz przeprowadzonych przez prof. Łukasza Karwowskiego z Uniwersytetu Śląskiego Meteoryt Sołtmany sklasyfikowany został jako meteoryt kamienny należący do grupy chondrytów zwyczajnych (chondrytów oliwinowo-hiperstenowych) L6[1]. Duże fragmenty, z ogólnej całości o masie 1066 g[1], trafiły do: Muzeum Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego (największy fragment o masie 65,8 g), Politechniki Wrocławskiej i kilku największych placówek muzealnych w Polsce i za granicą. Duży fragment był badany we włoskim laboratorium Gran Sasso, gdzie oszacowano jego wiek kosmiczny.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Strona Meteoritical Bulletin Database, The Meteoritical Society [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]