Sobór Świętej Trójcy w Hajnówce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sobór Świętej Trójcy
sobór parafialny
Sobór Świętej Trójcy
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Miejscowość POL Hajnówka COA.svg Hajnówka
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja warszawsko-bielska
Wezwanie Świętej Trójcy
Wspomnienie liturgiczne Niedziela Pięćdziesiątnicy
Położenie na mapie Hajnówki
Mapa lokalizacyjna Hajnówki
Sobór Świętej Trójcy
Sobór Świętej Trójcy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sobór Świętej Trójcy
Sobór Świętej Trójcy
Ziemia 52°44′44,7″N 23°34′44,3″E/52,745750 23,578972Na mapach: 52°44′44,7″N 23°34′44,3″E/52,745750 23,578972
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sobór Świętej Trójcy w Hajnówceprawosławna cerkiew parafialna. Należy do dekanatu Hajnówka diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia mieści się przy ulicy ks. Antoniego Dziewiatowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sobór zbudowano w latach 1981–1983 według projektu Aleksandra Grygorowicza. Współprojektantem świątyni był Jerzy Nowosielski[1]. Ikonostas oraz niektóre ikony są dziełem greckiego malarza Dymitriosa Andonopulasa. Dwupoziomowa świątynia może pomieścić 5 tys. wiernych, co czyni ją jedną z największych w kraju. Sobór Świętej Trójcy to jeden z najciekawszych przykładów współczesnej architektury w Polsce. Dach świątyni tworzą przenikające się nieregularnie betonowe łupiny, wewnątrz zachwyca niezwykła polichromia. Od 1983 odbywały się tutaj koncerty Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka”, a od 2002 mają miejsce przesłuchania konkursowe i koncerty w ramach Międzynarodowego Festiwalu „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej”.

Hajnówka Sobór św. Trójcy 12.07.2009 p2.jpg

10 kwietnia 2011 w dolnej cerkwi soboru odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą abp. Mironowi (Chodakowskiemu)[2].

18 sierpnia 2012 sobór odwiedził zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, patriarcha Moskwy i całej Wszechrusi Cyryl I.

Chóry działające przy cerkwi[edytuj | edytuj kod]

  • Katedralny Chór Soboru Świętej Trójcy – mieszany wielogłosowy chór parafialny. Śpiewa na większości nabożeństw w swojej cerkwi, wykonując muzykę cerkiewną różnych epok. Chór śpiewał na wielu koncertach i festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą (m. in. Rosja, Finlandia, Włochy). Jako jeden z niewielu, lub jako jedyny (brak szczegółowych informacji) brał udział już w 29 edycjach hajnowskiego festiwalu: początkowo Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka”, później Międzynarodowy Festiwal „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej”. W skład chóru wchodzą uzdolnieni muzycznie parafianie w różnym wieku.
  • Młodzieżowy Chór Soboru Świętej Trójcy – chór powstały z potrzeby śpiewania na pierwszej z dwóch niedzielnych liturgii. Tworzy go głównie młodzież w wieku szkolnym. Wielokrotnie brał udział w konkursach i festiwalach chóralnych. Koncertował również poza granicami kraju.
  • Dziecięcy Chór Soboru Świętej Trójcy – niewielki chór, w skład którego wchodziły dzieci w wieku przedszkolnym i oraz młodszych klas szkoły podstawowej. Śpiewał na pierwszej niedzielnej liturgii naprzemiennie z chórem młodzieżowym (podczas jednego nabożeństwa śpiewały oba chóry). Aktualnie jego działalność została zawieszona.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wystrój cerkwi miał stworzyć Jerzy Nowosielski, który dostał oficjalne zlecenie od metropolity Bazylego. Gotowy projekt polichromii spotkał się jednak z oporem proboszcza. W rezultacie Nowosielski został zmuszony do zrezygnowania z prac nad malowaniem cerkwi[3].

Przypisy

  1. Bryła hajnowskiego soboru jest wizją plastyczną Jerzego Nowosielskiego, przełożoną przez Aleksandra Grygorowicza na projekt architektoniczny. Monachni Eudokija Lachocka, Między Krakowem a Hajnówką, Przegląd Prawosławny, maj 2011, http://www.przegladprawoslawny.pl/articles.php?id_n=2563&id=2
  2. Metropolita Sawa poświęcił tablicę upamiętniającą śp. Mirona (pol.). wspolczesna.pl, 2011-04-12. [dostęp 2011-05-02].
  3. Krystyna Czerni, Nietoperz w świątyni. Biografia Jerzego Nowosielskiego, Kraków 2011, s. 304-305

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]