Sobór św. Jerzego w Juriewie-Polskim
| Sobór św. Jerzego | |||||||
 Widok ogólny |
|||||||
| Państwo |  Rosja |
||||||
| Obwód |  Obwód włodzimierski |
||||||
| Miejscowość | Juriew-Polski | ||||||
| Wyznanie | prawosławne | ||||||
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny | ||||||
| Wezwanie | św. Jerzy | ||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego
  Sobór św. Jerzego
|
|||||||
|
Położenie na mapie Rosji
 Sobór św. Jerzego
|
|||||||
 56°29′47″N 39°40′49″E / 56.496388888889, 39.680277777778Na mapach: 56°29′47″N 39°40′49″E / 56.496388888889, 39.680277777778 |
|||||||
Sobór św. Jerzego w Juriewie Polskim – prawosławny sobór w Juriewie-Polskim.
Przez dłuższy czas historycy byli zdania, że sobór znajduje się na miejscu wcześniejszej drewnianej cerkwi św. Jerzego, wzniesionej w 1152 przez Jerzego Dołgorukiego, rozebranej w 1230 z powodu bardzo złego stanu technicznego. Obecnie badania archeologiczne dowiodły jednak, że świątynia ta znajdowała się w innym miejscu[1]. Sobór został zbudowany w latach 1230–1234[2]. Obiekt wzniesiono na tradycyjnym planie czworoboku, z jedną usytuowaną centralnie kopułą, bogato dekorując jego ściany zewnętrzne rzeźbami z motywami roślinnymi i zwierzęcymi[3] oraz scenami biblijnymi[4]. Była to ostatnia świątynia na ziemi włodzimierskiej wzniesiona przed najazdem mongolskim[5].
W 1460 doszło do zawalenia się dachu świątyni. Do Juriewa-Polskiego przybył wówczas architekt Wasilij Jermolin, który przeprowadził odbudowę obiektu w formie możliwie zbliżonej do jego pierwotnego wyglądu[3]. Doszło jednak do zmiany proporcji świątyni i utraty przez nią wrażenia wyższej i lżejszej, jakie pierwotnie cechowało jej architekturę (analogicznie jak w przypadku np. cerkwi Opieki Matki Bożej na Nerli[6]. W kolejnych stuleciach część płaskorzeźb, które nie zostały odtworzone przez Jermolina, została zrekonstruowana[1].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5
