Sobór św. Jerzego w Juriewie-Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór św. Jerzego
собор Георгиевский
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 3310181000[1] z 30.08.1960
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód włodzimierski
Miejscowość Juriew-Polski
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia Eparchia włodzimierska
Wezwanie św. Jerzy
Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu włodzimierskiego
Sobór św. Jerzego
Sobór św. Jerzego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór św. Jerzego
Sobór św. Jerzego
Ziemia 56°29′47,49″N 39°40′48,05″E/56,496525 39,680014

Sobór św. Jerzego w Juriewie Polskimprawosławny sobór w Juriewie-Polskim.

Przez dłuższy czas historycy byli zdania, że sobór znajduje się na miejscu wcześniejszej drewnianej cerkwi św. Jerzego, wzniesionej w 1152 przez Jerzego Dołgorukiego, rozebranej w 1230 z powodu bardzo złego stanu technicznego. Obecnie badania archeologiczne dowiodły jednak, że świątynia ta znajdowała się w innym miejscu[2]. Sobór został zbudowany w latach 1230–1234[3]. Obiekt wzniesiono na tradycyjnym planie czworoboku, z jedną usytuowaną centralnie kopułą, bogato dekorując jego ściany zewnętrzne rzeźbami z motywami roślinnymi i zwierzęcymi[4] oraz scenami biblijnymi[5]. Była to ostatnia świątynia na ziemi włodzimierskiej wzniesiona przed najazdem mongolskim[6].

W 1460 doszło do zawalenia się dachu świątyni. Do Juriewa-Polskiego przybył wówczas architekt Wasilij Jermolin, który przeprowadził odbudowę obiektu w formie możliwie zbliżonej do jego pierwotnego wyglądu[4]. Doszło jednak do zmiany proporcji świątyni i utraty przez nią wrażenia wyższej i lżejszej, jakie pierwotnie cechowało jej architekturę (analogicznie jak w przypadku np. cerkwi Opieki Matki Bożej na Nerli[7]. W kolejnych stuleciach część płaskorzeźb, które nie zostały odtworzone przez Jermolina, została zrekonstruowana[2].

Przypisy

  1. Strona rejestru
  2. 2,0 2,1 Георгиевский собор
  3. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.144
  4. 4,0 4,1 A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.146
  5. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.147
  6. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.148
  7. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.146–147

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5