Sobór Przemienienia Pańskiego w Perejasławiu Zaleskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Przemienienia Pańskiego
Спасо-Преображенский собор
Sobór Przemienienia Pańskiego
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód jarosławski
Miejscowość Perejasław Zaleski
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Wezwanie Przemienienie Pańskie
Wspomnienie liturgiczne 6/19 sierpnia
Położenie na mapie obwodu jarosławskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu jarosławskiego
Sobór Przemienienia Pańskiego
Sobór Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Przemienienia Pańskiego
Sobór Przemienienia Pańskiego
Ziemia 56°44′12,18″N 38°51′07,88″E/56,736717 38,852189Na mapach: 56°44′12,18″N 38°51′07,88″E/56,736717 38,852189
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Przemienienie Pańskie – fresk z soboru

Sobór Przemienienia Pańskiego – sobór prawosławny położony w obrębie Kremla peresławskiego w mieście Peresław Zaleski ufundowany w 1152 przez Jurija Dołgorukiego.

Sobór był świątynią dworską kniaziów peresławskich, został w nim ochrzczony m.in. Aleksander Newski. W wiekach XIII i XIV w budynku pochowano kilkunastu arystokratów związanych z Peresławiem. Wystrój wnętrza soboru był dość surowy – dekoracja ograniczała się do zespołu fresków, odnawianych w XIX wieku. Był czynny do czasów stalinowskich, kiedy najpierw został zamknięty, a w 1945 zamieniony w muzeum Aleksandra Newskiego.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Sobór został wybudowany przy wykorzystaniu staroruskiej techniki budowania świątyń z wielkich wapiennych bloków i łączenia ich za pomocą mniejszych okruchów skalnych. Grubość tak powstałych ścian cerkwi wynosi w ten sposób od 130 cm do jednego metra. Obiekt zbudowany jest na planie czworoboku, z pojedynczą, górującą nad całością cebulastą kopułą (łączna wysokość budowli – 22 metry) i trzema absydami. Dach i kopuła soboru są malowane na zielono, pozostała część świątyni – na biało. Wejście do budynku wiedzie przez skromny portal, wszystkie okna soboru mają kształt półkolisty. Poniżej poziomu dachu cerkiew dekorowana jest fryzem. W przeszłości obiekt posiadał również dekorację mozaikową, która jednak nie zachowała się do naszych czasów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Byczkow, W. Diesiatnikow, Wzdłuż Złotego Pierścienia Rosji, Warszawa, Krajowa Agencja Wydawnicza 1986