Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Omsku
| Sobór Zaśnięcia Matki Bożej | |||||||||||||||||||||||
| Успенский собор | |||||||||||||||||||||||
| sobór katedralny | |||||||||||||||||||||||
.jpg) Widok ogólny |
|||||||||||||||||||||||
| Państwo |  Rosja |
||||||||||||||||||||||
| Obwód |  Obwód omski |
||||||||||||||||||||||
| Miejscowość | Omsk | ||||||||||||||||||||||
| Wyznanie | prawosławie | ||||||||||||||||||||||
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny | ||||||||||||||||||||||
| Eparchia | Eparchia omska | ||||||||||||||||||||||
| Wezwanie | Zaśnięcie Matki Bożej | ||||||||||||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | 15/28 sierpnia | ||||||||||||||||||||||
| Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||||||||||||||
| Relikwie | święty nowomęczennik arcybiskup Sylwester (Olszewski) | ||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
Położenie na mapie obwodu omskiego
  Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
|
|||||||||||||||||||||||
|
Położenie na mapie Rosji
 Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
|
|||||||||||||||||||||||
 54°59′24″N 73°22′01″E / 54.99, 73.366944444444Na mapach: 54°59′24″N 73°22′01″E / 54.99, 73.366944444444 |
|||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Omsku – prawosławny sobór, katedra eparchii omskiej, wzniesiony w 1898, wysadzony w powietrze w 1934 i odbudowany w latach 2005-2007.
Kamień węgielny pod budowę soboru został położony w 1891, w czasie wizyty następcy tronu, Mikołaja Aleksandrowicza Romanowa, w Omsku. Prace budowlane nad obiektem zakończono w 1898. Początkowo świątynia miała nosić wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego, jednak w 1895, gdy powstała eparchia omska i tarska, zdecydowano o jego zmianie. Od momentu konsekracji cerkiew była katedrą tejże eparchii[1].
W 1923 sobór został zamknięty, dziesięć lat później zdjęto z niego kopuły, zaś dzwony skonfiskowany na potrzeby trwającej industrializacji. W 1934 całe wyposażenie obiektu zostało przeniesione do muzeum religii i ateizmu. Ostatecznie rok później cerkiew została wysadzona w powietrze, a jej ruiny zrównane z ziemią. Na miejscu obiektu zaplanowano urządzenie Ogrodu Pionierów[1].
W 1999 na miejscu zniszczonego soboru został wzniesiony krzyż pamiątkowy. Cztery lata później podjęta została decyzja o odbudowie cerkwi[2].
