Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Smoleńsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
sobór katedralny
Distinctive emblem for cultural property.svg 6710028021
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miejscowość Smoleńsk
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia smoleńska i wiaziemska
Wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 15/28 sierpnia
Położenie na mapie obwodu smoleńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu smoleńskiego
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Ziemia 54°46′N 32°02′E/54,766667 32,033333Na mapach: 54°46′N 32°02′E/54,766667 32,033333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Smoleńskuprawosławny sobór w Smoleńsku, katedra eparchii smoleńskiej i wiaziemskiej.

Pierwszy sobór prawosławny w Smoleńsku został wzniesiony przez Włodzimierza Monomacha w 1101. Przetrwał on do oblężenia Smoleńska w latach 1609-1611. Według opisu wydarzeń zawartego w rosyjskim latopisie, grupa ostatnich obrońców zamknęła się w świątyni i wysadziła ją w powietrze, nie chcąc poddać się wojskom polsko-litewskim[1].

Nowa cerkiew, nosząca to samo wezwanie – Zaśnięcia Matki Bożej – została wzniesiona dalej na północ w porównaniu z wysadzonym soborem[2]. Początkowo budowę świątyni zlecono mistrzowi Jewsiutce Iwanowowi, który jednak odmówił wykonania zamówienia, gdyż nie otrzymał informacji ani o planowanych rozmiarach cerkwi, ani o życzeniach zamawiających odnośnie jej wyglądu i stylu. Ostatecznie wznoszenia budynku podjęli się Leontij Kostrourow, Aleksiej Korolkow i Jakow Szarutin, którzy wzorowali się na soborze w Aleksandrowskiej Słobodzie[3]. Prace budowlane rozpoczęto w 1676, jednak uległy one przerwaniu po trzech latach, gdy nieoczekiwanie runęła jedna ze ścian wznoszonego obiektu[4]. Ostatecznie wznoszenie soboru zakończył w latach 1732–1740 architekt z Kijowa, A. Szepel[4].

Obiekt reprezentuje rosyjski barok[4]. Zlokalizowany na wysokim wzniesieniu, stanowi główną dominantę panoramy Smoleńska[5]. We wnętrzu znajduje się złocony, bogato rzeźbiony ikonostas wykonany przez Syłę Trusickiego i jego uczniów. Ci sami artyści wykonani dla świątyni zespół ikon[4].

W sąsiedztwie soboru znajduje się jego dzwonnica, znacznie niższa od samej świątyni, wzniesiona w 1767 według projektu P. Obuchowa[6]. W soborze znajduje się nagrobek biskupa smoleńskiego Parteniusza[7].

Przypisy

  1. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.295–296
  2. A. Nizowskij, Samyje znamienityje.., s.296
  3. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.296–297
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 A. Nizowskij, Samyje znamietityje..., s.297
  5. A. Nizowskij, Samyje znamienityje.., s.295
  6. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.298
  7. Парфений (Сопковский)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5