Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Sankt Petersburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Собор Воскресения Христова на Крови в Санкт-Петербурге
(Храм Спаса-на-Крови)
sobór
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 7810507000
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Sankt Petersburgu
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Sankt Petersburgu
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Petersburg
Miejscowość Coat of Arms of Saint Petersburg (2003).png Petersburg
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia petersburska
Położenie na mapie Petersburga
Mapa lokalizacyjna Petersburga
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Ziemia 59°56′24,85″N 30°19′44,30″E/59,940236 30,328972
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrze soboru Zmartwychwstania Pańskiego
Mozaika z soboru Zmartwychwstania Pańskiego

Sobór Zmartwychwstania Pańskiego, Cerkiew na Krwi (ros. храм Воскресения Христова, Храм Спаса на Крови) - sobór wzniesiony w Sankt Petersburgu nad Kanałem Gribojedowa.

Budowla została wzniesiona na miejscu, gdzie w 1881 roku został zamordowany car Aleksander II Romanow i stąd właśnie pochodzi popularna nazwa cerkwi - na Krwi. Prace rozpoczął w 1883 roku Aleksander III Romanow dla upamiętnienia swojego ojca i trwały one do 1907. Sobór wzniesiono według projektu Alfreda Parlanda i Ignatija Małyszewa. W 1930 roku świątynia została zamknięta i planowano ją zburzyć, 26 lat później uzyskała status zabytku. Ponownie otwarto ją w 1997 roku po niemal 30-letnich pracach konserwatorskich. Dziś jest jedną z głównych atrakcji turystycznych Petersburga.

Ogólna powierzchnia świątyni wynosi 1642 m², wysokość - 81 m. Sobór wybudowano w tradycyjnym rosyjskim stylu, panującym w budownictwie sakralnym w XVI i XVII wieku i jest bogato dekorowany. Z zewnątrz widoczne są płytki ceramiczne, mozaiki, szkliwione cegły, marmur, granit oraz różnorodne detale architektoniczne (np. kokoszniki). Cebulaste kopuły są złocone i emaliowane.

Wnętrze niemal całkowicie pokryte jest dekoracją mozaikową, którą zaprojektowali: Wiktor Wasniecow, Michał Niestierow i Michał Wrubiel. Mozaiki przedstawiają sceny z Nowego Testamentu i wizerunki świętych. Ich ogólna powierzchnia, obejmująca mozaiki zdobiące sobór z zewnątrz i wewnątrz, wynosi 6560 m². Posadzki oraz ikonostas są także dekorowane 20 rodzajami kamieni, m.in. marmurem i porfirem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hardt E., Petersburg - impresje i raport z carskiej stolicy [w:] "Renowacje i zabytki" nr 1 (13) 2005, ISSN 1643-2029.
  • Małek E., Stefanowicz-Maciaszek E., Petersburg. Miasto białych nocy, Kraków 2006, ISBN 83-60506-40-X.
  • Sankt-Petersburg. Historia i architektura, Sankt-Petersburg 2005, ISBN 5-9663-0007-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]