Sobótka (powiat wrocławski)
| Sobótka | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | dolnośląskie | ||
| Powiat | wrocławski | ||
| Gmina | Sobótka gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1399 / 1221 | ||
| Burmistrz | Stanisław Dobrowolski[1] | ||
| Powierzchnia | 32,20 km² | ||
| Wysokość | 150 – 718 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
6924 214,5 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 71 | ||
| Kod pocztowy | 55-050 | ||
| Tablice rejestracyjne | DWR | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
5020323074 | ||
|
Urząd miejski
Rynek 155-050 Sobótka |
|||
| Strona internetowa | |||
Sobótka (niem. Zobten lub Zobten am Berge) – miasto nad Czarną Wodą w woj. dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sobótka, u stóp Masywu Ślęży.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 6924 mieszkańców[2].
Wraz z sąsiednimi miejscowościami (Sulistrowiczki, Będkowice) stanowi zaplecze turystyczne pobliskiego Wrocławia. Znajduje się tu Dom Turysty PTTK im. M. Stęczyńskiego "Pod Wieżycą".
W zachodniej części Sobótki znajdują się odkrywkowe kopalnie granitu i skalenia. Na rynku – plastyczna mapa Masywu Ślęży.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Leży u stóp Masywu Ślęży.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 32,20 km²[3].
Miasteczko jest podzielone na części: Centrum, Strzeblów, Zachód i Górka
Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wrocławskiego.
[edytuj] Historia
Po raz pierwszy wzmiankowana w 1148 w bulli Eugeniusza III jako osada targowa (Sabath). Przywilej odbywania targów nadał osadzie książę Bolesław I Wysoki w 1193 roku. Od 1128 do 1134 fundacja Piotra Włosta dla zakonu augustianów (kanonicy regularni), którzy – aby wykorzenić wciąż żywe kulty pogańskie – na krótko utworzyli na szczycie Ślęży klasztor, bardzo szybko przeniesiony do wsi Górka a potem do Wrocławia.
W 1221 Henryk Brodaty na prośbę opata Witosława nadał jej prawa miejskie na prawie średzkim. W 1353 jako wiano księżniczki śląskiej przeszła w ręce królów czeskich. W 1399 król czeski Wacław IV ponownie lokował miasto na prawie magdeburskim. Podobnie jak większość Śląska splądrowana przez husytów w 1428.
Wykupiona przez zakon augustianów w 1494. Przeżywała rozkwit w czasie habsburskich rządów w Czechach od 1526 roku. Poważnie zniszczona i wyludniona w czasie wojny 30-letniej (1618-1648) – z 1000 mieszkańców pozostało 200. Dawna zabudowa gotycka i renesansowa spłonęła w wielkim pożarze 1730.
Od 1745 wraz z większością Śląska w granicach Prus. Od 1808 własny samorząd. Do 1810 roku (sekularyzacja dóbr kościelnych w Prusach) pozostawała własnością klasztorną. Od 1885 stacja na linii kolejowej Wrocław – Świdnica – zlikwidowanej w ruchu pasażerskim latem 2000.
1 czerwca 1934 na fali germanizacji dawnych nazw słowiańskich na Śląsku organizacje Landesamt für vorgeschichtliche Denkmalpflege oraz Zobtengebirgsverein zaproponowały nadprezydentowi prowincji śląskiej zmianę nazwy miasta na Siling a góry Ślęży (niem. Zobtenberg) na Silingberg, aby utrwalić w nazwach żyjące na Śląsku w starożytności wschodniogermańskie plemię Silingów. Władze odmówiły ze względów ekonomicznych i praktycznych. Swoją nazwę zmieniła za to druga z postulujących organizacji – nazywając się Silingverein.
Zdobyta przez Armię Radziecką 7 maja 1945. W trakcie walk została zniszczona w 50 proc., odbudowana w latach 50.-60. W latach 70. przyłączono do Sobótki wieś Strzeblów.
[edytuj] Historyczne nazwy miasta
- 1148 – "Sabath"
- 1193 – "Sobath"
- 1200 – "Sobat"
- 1256 – "Czobotha"
- 1329 – "Zobota"
- 1336 – "Zobotka"
- 1343 - "Czoboten"
- 1399 - "Czobothen"
- 1404 - "Czobotaw"
- 1561 - "Zobten"
- 1938 - "Zobten am Berge"
Nazwa Sobótka pochodzi do odbywających się tutaj w soboty targów[4].
[edytuj] Zabytki
- sanktuarium św. Anny Samotrzeciej (od 2005 dodatkowo Diecezjalne Sanktuarium Matki Boskiej Nowej Ewangelizacji) Legenda głosi, że figura św. Anny Samotrzeciej prawdopodobnie została przywieziona z Kijowa przez żonę Piotra Włosta w XII w. historycy sztuki określają powstanie figury na przełom XIII/XIV w. rzeźbiona w drzewie lipowym w stylu romańskim z elementami gotyckimi. Dla niej zbudowano kaplicę obecnie prezbiterium. W 1511 r. dobudowano do tylnej ściany kaplicy kościół gotycki, prawdopodobnie w tym samym czasie dobudowano do ściany wschodniej prezbiterium kapliczkę św. Anny. Od 2005 roku w ołtarzu głównym znajduje się XIX-wieczny obraz Matki Boskiej namalowany przez nieznanego artystę otrzymany z Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu. Przez cały okres kościół pełnił funkcję kościoła odpustowego i pogrzebowego. W czasie Kulturkampfu w 1875 r. władze pruskie odebrały katolikom kościół, w 1893 r. oddały. Wewnątrz kościoła ołtarz główny z 1720 r. w prezbiterium 5 figur św. Janów, przy filarach 4 gotyckie rzeźby (każda 2,5 m wys.)
- Matka Boska z Dzieciątkiem
- św. Anna Samotrzecia
- św. Augustyn (lub św. Mikołaj)
- św. Jadwiga Śląska.
- Na końcu nawy lewej ołtarz 14 św. Wspomożycieli z 1720 r. ambona z 1726 r. Obok sanktuarium dwie rzeźby średniowieczne "lew romański" oraz "grzyb" (fragment postaci ludzkiej).
- kościół św. Jakuba Apostoła (parafialny) w stylu barokowym z fragmentami gotyckimi wybudowany w 1738 roku. Badania archeologiczne w kościele przeprowadzone w latach 50. XX w. wykazały, że obecny kościół jest trzecim kościołem wybudowanym w tym samym miejscu. Obraz św. Jakuba w ołtarzu głównym z ok. 1770 r., w prezbiterium figury św. Augustyna i św. Norberta z ok. 1725 r., ołtarze boczne NMP, w stylu barokowym, św. Jana Nepomucena również w stylu barokowym, ołtarz ukrzyżowania z z 1739 r. ambona z ok. 1650 r. przy głównym wejściu po prawej stronie znajduje się lew romański. Kościół został spalony w 1945 podczas zdobywania miasta, ostatecznie odbudowany i erygowany w listopadzie 1960 r.
- kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa wybudowany w latach 30. XX w.
- tzw. "Zamek" w Sobótce-Górce dawny klasztor augustianów (do kasaty w 1810), w którym obecnie znajduje się hotel,
- w centrum wiele domów z drugiej poł. XIX w. W najstarszym – dawnej własności augustianów – znajduje się Muzeum Ślężańskie z lapidarium,
- budynek plebanii z XVII/XVIII w.,
- nieczynny browar z poł. XIX w.
- rezerwat archeologiczny w Będkowicach.
[edytuj] Komunikacja
Dojazd z Wrocławia zapewniają autobusy linii 502 z firmy TRAKO oraz PKS-y. Natomiast linia kolejowa jest wyłączona z ruchu pasażerskiego.
[edytuj] Oświata
W Sobótce znajdują się dwie szkoły podstawowe I im. Janusza Korczaka, II im. Marii Skłodowskiej-Curie gimnazjum Gminne im. Piotra Włostowica, Liceum Ogólnokształcące, Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy (dawny dom rekolekcyjny Jezuitów), Zespół Szkolno-Opiekuńczy oraz Dom Dziecka.
[edytuj] Wspólnoty wyznaniowe
[edytuj] Demografia

[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Miasta i gminy partnerskie:
[edytuj] Ludzie związani z Sobótką
- Piotr Włostowic (ok. 1080-1153) – legendarny możnowładca śląski, władca Ziemi Ślężańskiej
- Bolko II Mały (ok. 1309-1368) – władca Ziemi Ślężańskiej, ostatni niezależny książę piastowski
- Johannes Seviert (zm.1706) – opat Augustianów, fundator kaplicy na szczycie góry Ślęża.
- Theodor Körner (poeta) (1791-1813) – poeta niemiecki, autor niemieckich pieśni wojennych i patriotycznych, dowódca w Bitwie Narodów
- Ludwig Adolf Wilhelm von Lützow (1782-1834) – baron pruski, oficer, uczestnik wojen napoleońskich, dowódca w Bitwie Narodów
- Roman Zmorski (1822-1867) – polski poeta, autor pięknych słów: "Na słowiańskiej góry szczycie, Pod jasną nadziei gwiazdą, Zapisuję wróżby słowa: Wróci, wróci w stare gniazdo, Stare prawo, stara mowa, I natchnione Słowian życie."
- Władysław Kabat (1906-1980) – pułkownik Wojska Polskiego, uczestnik akcji Most III[6].
- Stanisław Dunajewski (1900-1985) – żołnierz Wojska Polskiego, żołnierz AK, więzień Pawiaka, założyciel Muzeum Ślężańskiego.
- Marian Kowalski – artysta rzeźbiarz, autor pomnika Janusza Korczaka w Sobótce
- Jerzy Marszał – artysta rzeźbiarz, jego charakterystyczne drewniane rzeźby można odnaleźć na terenie miasta oraz w Muzeum Ślężańskim i w Rezerwacie Archeologicznym w Będkowicach.
- Bartosz Huzarski - kolarz szosowy, zawodnik ekipy NetApp i reprezentant Polski.
- Tadeusz Dolny (ur.7 maja 1958r. w Sobótce) - polski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant Polski. Uczestnik Mistrzostw Świata w 1982 w Hiszpanii.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ W Sobótce wygrał Dobrowolski - OtoWroclawPowiat.pl
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Mapa: Masyw Ślęży. Ślężański Park Krajobrazowy. Wydawnictwo Plan 2004 rok. Tekst: Kazimierz Dura
- ↑ Świadkowie Jehowy budują pod Wrocławiem modlitewny dom spotkań
- ↑ Opis akcji Most III wg ppłk. Władysława Kabata "Brzechwa". sites.google.com. [dostęp 2011-03-18].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Strona Urzędu Miasta i Gminy Sobótka
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||