Sobory laterańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sobory laterańskie - seria synodów i soborów, które odbywały się w pałacu na Lateranie, przyległym do bazyliki św. Jana na Lateranie. W pierwszym tysiącleciu wszystkie sobory powszechne obradowały na Wschodzie, niektóre jednak z synodów laterańskich cieszyły się dużym znaczeniem i uznaniem patriarchów całego Kościoła chrześcijańskiego.

Pierwszy ważny synod laterański został zwołany przez Konstantyna Wielkiego przeciw donatystom i odbył się w roku 313 (pontyfikat Milcjadesa. Przeciw monoteletom zwołany został synod w roku 649 (za pontyfikatu św. Marcina). Synod ten znalazł poparcie św. Maksyma Wyznawcy.

Na Lateranie odbyło się pięć soborów, w Kościele łacińskim zaliczanych do powszechnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]