Soczewka Luneburga
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Soczewka Luneburga – soczewka o kształcie kuli, w której gradient współczynnika załamania powoduje ciągłe zakrzywianie się toru wiązki promieniowania. Współczynnik załamania zmienia się w funkcji odległości od środka soczewki, przy czym w centrum przyjmuje wartość √2 razy większą niż na obrzeżach.
Soczewki Luneburga wykonuje się z materiałów dielektrycznych. W optyce mikrofalowej stosuje się np. soczewki wykonane z piankowego tworzywa sztucznego. W styczniu 2011 roku ogłoszono, że udało się skonstruować krzemowe soczewki skupiające promieniowanie podczerwone.
Bibliografia[edytuj]
- Jon Cartwright: Physicists craft Luneburg lens from silicon (ang.). physicsworld.com, 2011-01-22. [dostęp 2011-07-19].
- Jurgen R. Meyer-Arendt: Wstęp do optyki. Warszawa: PWN, 1977, s. 274.