Sodalit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sodalit
Sodalite (Mineral).jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy kamień niebieski
Skład chemiczny glinokrzemian sodu (Na8[Cl2(AlSiO4)6])
Twardość w skali Mohsa 5,5–6
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny regularny
Gęstość minerału 2,14–2,40 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa różne odcienie niebieskości, szary, brązowy, żółtawy, bywa bezbarwny
Rysa biała, czasami bladoniebieska
Połysk szklisty, tłusty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Figurka hipopotama z sodalitu

Sodalit (kamień niebieski) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do skaleniowców. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od „soda”, nawiązuje do sodu, ważnego składnika tego minerału oraz gr. lithos = kamień, skała.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Rzadko tworzy kryształy, najczęściej izometryczne o pokroju słupkowym, często występują zbliźniaczenia. Jest kruchy, nieprzezroczysty, z widocznymi i nieregularnymi żyłkami i plamami. Wystawiony na działanie światła blednie – staje się biały lub bezbarwny. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych czasami w formie odosobnionych, nieforemnych ziaren. Syntetyczny sodalit znany jest od 1975 r.

Istnieje możliwość pomylenia z azurytem, lapis lazuli, lazulitem, dumortierytem, lazurytem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach magmowych np. fonolitach oraz w sjenitach i trachitach. Jest składnikiem metasomatycznie zmienionych wapieni i innych skał osadowych. Współwystępuje z nefelinem, leucytem, tytanitem.

Miejsca występowania: największe jego zasoby znajdują się w USA, Brazylii, Birmie, Indiach, Kanadzie, Namibii, Tadżykistanie, Rosji, Portugalii, Niemczech, Grenlandii, Rumunii, Włoszech i Boliwii.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • jest stosowany głównie jako kamień ozdobny, szczególnie jego forma granatowa,
  • ceniony kamień kolekcjonerski,
  • jest stosowany w jubilerstwie,
  • stanowi materiał rzeźbiarski, dekoracyjny, okładzinowy,
  • służy do wyrobu galanterii ozdobnej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]