Sofia Rotaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sofia Rotaru
Rojdkievsofiar.jpg
Bożonarodzeniowe spotkanie w Kijowie. 2009
Imię i nazwisko Sofia Michajłowna Rotaru-Jewdokimenko
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1947
Marshintsy, Obwód czerniowiecki
Pochodzenie  Ukraina,  Mołdawia
Instrument śpiew, gitara, perkusja
Gatunek pop
dance
muzyka elektroniczna
rhythm and blues
rock
Zawód piosenkarka
producent muzyczny
autorka tekstów piosenek
kompozytorka
tancerka
aktorka
projektantka mody
pisarka
reżyser
Aktywność od 1968
Wytwórnia płytowa Artur-Music
(od 2003)
Extraphone
(od 2002)
Sintez Records
(1991)
Warner Music Group
(1987)
Sony BMG Music Entertainment
(1976)
Krugozor
(1975)
Melodija
(od 1972)
Powiązania Karel Gott
Stas Pieha
Nikolay Baskov
TNMK
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Sofia Rotaru (ukr. Софія Михайлівна Ротару, ros. София Михайловна Евдокименко-Ротару, rum. Sofia Rotaru; ur. na Ukrainie w obwodzie czerniowieckim 7 sierpnia 1947 w wiosce Маршинці – Marszyńce) pod nazwiskiem Ротарь – piosenkarka i aktorka rosyjska i ukraińska pochodząca z rodziny mołdawskiej. Śpiewa po rosyjsku, ukraińsku, rumuńsku, niemiecku i angielsku – niezależnie od języka jej piosenki były popularne w całym byłym Związku Radzieckim. Znana także w innych krajach Europy, Azji i Ameryki Płn.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczęła karierę zwycięstwem w republikańskim konkursie młodych w 1964 roku. Stała się wówczas symbolem nowej kultury muzycznej Ukrainy.

W 1968 roku wzięła udział w międzynarodowym konkursie w Sofii. W rezultacie poznała tam kompozytora Volodymyra Ivasjuka, który stworzył cykl pieśni opartych na materiale folklorystycznym w aranżacjach tworzących muzykę pop lat 60. i 70. XX wieku. Przyniosło to Sofii Rotaru ogromną popularność na Ukrainie. Rotaru miała audytorium w radiu i w telewizji. W 1974 roku zdobyła pierwszą nagrodę na festiwalu w Sopocie śpiewając piosenkę "Кто-то" ("Ktoś") z repertuaru i autorstwa Haliny Frąckowiak (Polska), jak również ukończyła Kiszyniowski Instytut Kultury.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Jej piosenki stały się klasycznymi utworami radzieckiej i poradzieckiej sceny muzycznej. Sofia Rotaru grała też w filmach muzycznych – debiutowała w 1971 roku w filmie Червона рута (Czerwona Ruta). Grała główne role w takich filmach, jak Где ты, любовь? (Miłości, gdzie jesteś?, 1980) oraz Душа (Dusza, 1981). Koncertowała w USA, Azji, Europie, Australii. Otrzymała wiele nagród, wyróżnień i medali.

W 1986 jako pierwszej kobiecie nadano jej prestiżowy tytuł Ludowy Artysta ZSRR. Były prezydent Ukrainy Leonid Kuczma i prezydent Rosji Władimir Putin nagrodzili Sofię Rotaru w sierpniu 2002 roku (w jej 55. urodziny), przyznając jej tytuł Bohatera Ukrainy za jej "wybitne zasługi w sferze sztuki" (Kuczma) oraz rosyjski order "Za zasługi wobec Narodu" (Putin).

W repertuarze[edytuj | edytuj kod]

  • Czerwona ruta (ukr. Червона рута; muz. i słowa Wołodimir Iwasiuk)
  • Jedna kalina (ukr. Одна калина; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij)
  • Melancholie (rum. Melancolie) (1978)
  • Dadim Szar zemnoi Detjam (ros. Дадим Шар земной Детям, 1977, wspólnie z "Bolszym Dijetskim Chorem")
  • Górska Lawenda (ros. Горная Лаванда) (1984)
  • Dzikie łabędzie (ros. Дикие Лебеди; muz. Władimir Mateckij, słowa M. Szabrow; 1986)
  • Biała noc (ros. Белая Ночь) (1988)
  • Slajdy (ros. Слайды) (1982)
  • Nie kochaj (ros. Не люби) (2006)
  • Niebo to ja (ros. Небо это я; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij) (2007)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]