Sofia Rotaru
| Sofia Rotaru | |
 Bożonarodzeniowe spotkanie w Kijowie. 2009 |
|
| Imię i nazwisko | Sofia Michajłowna Rotaru-Jewdokimenko |
| Data i miejsce urodzenia | 7 sierpnia 1947 Marshintsy, Obwód czerniowiecki |
| Pochodzenie |  Ukraina,  Mołdawia |
| Instrument | śpiew, gitara, perkusja |
| Gatunek | pop dance muzyka elektroniczna rhythm and blues rock |
| Zawód | piosenkarka producent muzyczny autorka tekstów piosenek kompozytorka tancerka aktorka projektantka mody pisarka reżyser |
| Aktywność | od 1968 |
| Wytwórnia płytowa | Artur-Music (od 2003) Extraphone (od 2002) Sintez Records (1991) Warner Music Group (1987) Sony BMG Music Entertainment (1976) Krugozor (1975) Melodija (od 1972) |
| Powiązania | Karel Gott Stas Pieha Nikolay Baskov TNMK |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Sofia Rotaru (ukr. Софія Михайлівна Ротару, ros. София Михайловна Евдокименко-Ротару, rum. Sofia Rotaru; ur. na Ukrainie w obwodzie czerniowieckim 7 sierpnia 1947 w wiosce Маршинці – Marszyńce) pod nazwiskiem Ротарь – piosenkarka i aktorka rosyjska i ukraińska pochodząca z rodziny mołdawskiej. Śpiewa po rosyjsku, ukraińsku, rumuńsku, polsku, niemiecku i angielsku – niezależnie od języka jej piosenki były popularne w całym byłym Związku Radzieckim. Znana także w innych krajach Europy, Azji i Ameryki Płn.
Spis treści |
Początki [edytuj]
Rozpoczęła karierę zwycięstwem w republikańskim konkursie młodych w 1964 roku. Stała się wówczas symbolem nowej kultury muzycznej Ukrainy.
W 1968 roku wzięła udział w międzynarodowym konkursie w Sofii. W rezultacie poznała tam kompozytora Volodymyra Ivasjuka, który stworzył cykl pieśni opartych na materiale folklorystycznym w aranżacjach tworzących muzykę pop lat 60. i 70. XX wieku. Przyniosło to Sofii Rotaru ogromną popularność na Ukrainie. Rotaru miała audytorium w radiu i w telewizji. W 1974 roku zdobyła pierwszą nagrodę na festiwalu w Sopocie śpiewając piosenkę "Кто-то" ("Ktoś") z repertuaru i autorstwa Haliny Frąckowiak (Polska), jak również ukończyła Kiszyniowski Instytut Kultury.
Osiągnięcia [edytuj]
Jej piosenki stały się klasycznymi utworami radzieckiej i poradzieckiej sceny muzycznej. Sofia Rotaru grała też w filmach muzycznych – debiutowała w 1971 roku w filmie Червона рута (Czerwona Ruta). Grała główne role w takich filmach, jak Где ты, любовь? (Miłości, gdzie jesteś?, 1980) oraz Душа (Dusza, 1981). Koncertowała w USA, Azji, Europie, Australii. Otrzymała wiele nagród, wyróżnień i medali.
W 1986 jako pierwszej kobiecie nadano jej prestiżowy tytuł Ludowy Artysta ZSRR. Były prezydent Ukrainy Leonid Kuczma i prezydent Rosji Władimir Putin nagrodzili Sofię Rotaru w sierpniu 2002 roku (w jej 55. urodziny), przyznając jej tytuł Bohatera Ukrainy za jej "wybitne zasługi w sferze sztuki" (Kuczma) oraz rosyjski order "Za zasługi wobec Narodu" (Putin).
W repertuarze [edytuj]
- Czerwona ruta (ukr. Червона рута; muz. i słowa Wołodimir Iwasiuk)
- Jedna kalina (ukr. Одна калина; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij)
- Melancholie (rum. Melancolie) (1978)
- Dadim Szar zemnoi Detjam (ros. Дадим Шар земной Детям, 1977, wspólnie z "Bolszym Dijetskim Chorem")
- Górska Lawenda (ros. Горная Лаванда) (1984)
- Dzikie łabędzie (ros. Дикие Лебеди; muz. Władimir Mateckij, słowa M. Szabrow; 1986)
- Biała noc (ros. Белая Ночь) (1988)
- Slajdy (ros. Слайды) (1982)
- Nie kochaj (ros. Не люби) (2006)
- Niebo to ja (ros. Небо это я; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij) (2007)
