Sojuz-U2
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sojuz 11A511U2 Sojuz-U2 |
|
| Producent | CSKB-Progress |
| Rodzina rakiet | R-7 (Sojuz) |
| Data pierwszego startu | 23 grudnia 1982 |
| Data ostatniego startu | 3 września 1995 |
| Zdolność wynoszenia | 7 050 kg na LEO |
| Wymiary | |
| Długość | 34,54 m |
| Średnica | 2,95 m |
| Masa całkowita | 297,800 kg |
| Człony | |
| Człon 0. | 4x Sojuz-11A511U2 |
| Człon 1. | Sojuz-11A511U2-1 |
| Człon 2. | Sojuz-11A511U2-2 |
Sojuz-U2 (ros. Союз-У2) - radziecko-rosyjska rakieta nośna serii Sojuz. Bazowała ona na rakiecie Sojuz 11A511U, jednak różniła się zastosowanym paliwem (wykorzystywała zamiast nafty lotniczej paliwo o nazwie Syntin). Wykorzystywana do startów statków Sojuz i Progress na stację Mir oraz serii satelitów szpiegowskich Jantar. Wycofana w 1995 po zaprzestaniu produkcji paliwa Syntin[1][2][3][4].
Przypisy
- ↑ Soyuz 11A511U2. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2012-07-21].
- ↑ Soyuz-U2 (Russian Federation), Space launch vehicles - Orbital. Jane's. [dostęp 2012-07-21].
- ↑ Soyuz-U2 (11A511U2). Gunter's Space Page. [dostęp 2012-07-21].
- ↑ R-7 family. [dostęp 2012-07-21].
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||