Sojuz 40

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz 40
Emblemat Sojuz 40
Dane misji
Indeks COSPAR 1981-42A
Zaangażowani Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-T
Masa pojazdu 6 800 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Załoga
Załoga Leonid Popow (2)
Dumitru Prunariu (1)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 14 maja 1981 (17:16:38 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 287,0 (362,2) km
Perygeum 198,1 (333,5) km
Okres orbitalny 89,06 (91,24) min
Inklinacja orbity 51,64°
Lądowanie
Miejsce lądowania 225 km SE od Dżezkazganu
Lądowanie 22 maja 1981 (13:58:30 UTC)
Czas trwania misji 7 d, 20 h, 41m, 52.
Liczba okrążeń Ziemi 124
Program Sojuz

Salut 6 EP-10 (kod wywoławczy «Днепр» - Dniepr) – dziesiąta krótkotrwała misja na Saluta 6. Szesnasty udany załogowy lot kosmiczny na tę stację.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Dublerzy[edytuj | edytuj kod]

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sojuz 40 to radziecka załogowa misja kosmiczna, będąca dziewiątą międzynarodową ekspedycją w ramach programu Interkosmos. Był to jednocześnie ostatni lot kapsuły Sojuz drugiej generacji. Na pokładzie znajdował się pierwszy kosmonauta z Rumunii. Dzień po starcie, 15 maja, nastąpiło połączenie Sojuza z kompleksem orbitalnym, na którym pracowała stała załoga w składzie Władimir Kowalonok i Wiktor Sawinych. W czasie wspólnego lotu kosmonauci obu załóg przeprowadzili 23 eksperymenty przygotowane przez naukowców ZSRR i Rumunii. Prunariu przeprowadził także badania pola magnetycznego Ziemi. Ostatniego dnia lotu wykonał również z orbity zdjęcia terytorium Rumunii. Kosmonauci przeprowadzili też próby systemu orientacji stacji. Sojuz 40 był ostatnią kapsułą Sojuz, która połączyła się ze stacją Salut 6

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]