Sojuz T-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz T-1
Dane misji
Indeks COSPAR 1979-103A
Zaangażowani  ZSRR
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz-T
Masa pojazdu 6450 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Start
Miejsce startu Bajkonur kompleks 1
Początek misji 16 grudnia 1979; 12:30:00 UTC
Orbita okołoziemska
Apogeum 232 km
Perygeum 201 km
Okres orbitalny 88,6 min
Inklinacja orbity 51,6°
Lądowanie
Lądowanie 25 marca 1980; 21:47:00 UTC
Program Sojuz

Sojuz T-1 (ros. Союз Т-1) – bezzałogowy lot radzieckiego pojazdu orbitalnego Sojuz, pierwszy lot Sojuza T. Celem pojazdu była stacja Salut 6.

Budowa pojazdu[edytuj | edytuj kod]

Sojuz T odznaczał się szeregiem zmian konstrukcyjnych w porównaniu ze swymi poprzednikami. Wyposażono go w baterie słoneczne, które po osiągnięciu orbity automatycznie się rozpostarły. Pozwala to doładować pokładowe baterie akumulatorów jeszcze w czasie lotu do stacji kosmicznej. Nowy statek zaopatrzono w udoskonalony zespół silników zasilanych tym samym materiałem pędnym ze wspólnych zbiorników. Dotychczas „Sojuzy” miały dwa zespoły silnikowe. Nowe rozwiązanie umożliwia bardziej racjonalne wykorzystanie zapasów materiału pędnego i zwiększa możliwość manewrowania statkiem. Unowocześniono pokładowy kompleks obliczeniowy. Dzięki nowemu rozwiązaniu Sojuz uzyskał znaczną autonomię.[1]

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

  • Start: 16 grudnia 1979, kosmodrom Bajkonur
  • Połączenie z stacją: 19 grudnia 1979
  • Odłączenie od stacji: 25 marca 1980
  • Lądowanie: 25 marca 1980[2][3]

Przypisy

  1. „Astronautyka”, s. 1, 1980. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. 
  2. „Astronautyka”. 113 (1), s. 1, 1981. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0004-623X. 
  3. Andrzej Marks: Baza satelitarna Alfa. Warszaw: 1997, s. 39. ISBN 83-204-2203-5.