Sojuz T-11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz T-11
Emblemat Sojuz T-11
Dane misji
Indeks COSPAR 1984-032A
Zaangażowani  ZSRR
Oznaczenie kodowe Jupiter
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz
Masa pojazdu 6850 kg
Załoga
Załoga Jurij Małyszew (2)
Giennadij Striekałow (4)
Rakesh Sharma (Indie) (1)
Załoga powrotna Leonid Kizim (2),
Władimir Sołowjow (1)
Oleg Atkow (1)
Start
Miejsce startu Bajkonur kompleks 31
Początek misji 3 kwietnia 1984; 13:08:00 UTC
Orbita okołoziemska
Liczba orbit ~2935
Apogeum 224 km
Perygeum 195 km
Inklinacja orbity 51,6°
Lądowanie
Miejsce lądowania 46 km E od Arkałyku
Lądowanie 2 października 1984; 10:57:00 UTC
Czas trwania misji 181 d, 21 h, 48 min
Program Sojuz

Sojuz T-11radziecka załogowa misja kosmiczna, stanowiąca szóstą załogową ekspedycję na pokład stacji kosmicznej Salut 7 w ramach programu Interkosmos. Na pokładzie znajdował się pierwszy kosmonauta z Indii.

Misja[edytuj | edytuj kod]

3 kwietnia 1984 wystartował z Ziemi statek Sojuz T-11 z załogą: Jurij Małyszew, Giennadij Striekałow i Rakesh Sharma. Dzień później Sojuz przycumował do bazy Salut 7. Na pokładzie stacji kosmicznej znalazło się 6 kosmonautów. Zadaniem Rakesha Sharmy było przeprowadzenie programu badań terytorium Indii, o nazwie Terra (Ziemia), dla potrzeb gospodarki hinduskiej. Obserwacje miały na celu wykrywanie złóż gazu i ropy naftowej, zwłaszcza w przybrzeżnych rejonach Indii. W ramach tego programu wykonano 1000 fotografii Indii kamerą MKF6M i 300 fotografii kamerą KATE 140. Wśród różnorodnych eksperymentów naukowych na uwagę zasługują doświadczenia metalurgiczne nad uzyskaniem metali i ich stopów o strukturze szkła, które nazwano szkłem metalowym. Specjaliści hinduscy przygotowali w tym celu próbki stopu srebra z germanem. Po zakończeniu programu kosmonauci wrócili na Ziemię w dniu 11 kwietnia 1984 r. w statku kosmicznym Sojuz T-10[1].

Przypisy

  1. Andrzej Marks: Baza satelitarna Alfa. Warszawa: W.N-T., 1997, s. 47. ISBN 83-204-2203-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]