Sokół afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sokół afrykański
Falco cuvierii[1]
A. Smith, 1830
Sokół afrykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd sokołowe
Rodzina sokołowate
Podrodzina sokoły
Rodzaj Falco
Gatunek sokół afrykański
Synonimy
  • Falco cuvieri A. Smith, 1830[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sokół afrykański (Falco cuvierii) – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae).

Czasem ptak mylony jest z pokrewnym gatunkiem F. subbuteo, rzadziej z F. severus i F. longipennis. Prowadzi osiadły tryb życia. Ma 30 cm długości i waży 165 g. Ubarwienie obu płci jest podobne, choć samice są większe od samców.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Spotyka się go w Angoli, Beninie, Botswanie, Burkina Faso, Burundi, Kamerunie, Republice Środkowej Afryki, Czadzie, Republice Kongo, Demokratycznej Republice Kongo, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Etiopii, Gabonie, Gambii, Ghanie, Gwinei, Gwinei Bissau, Kenii, Liberii, Malawi, Mali, Mozambiku, Namibii, Nigrze, Nigerii, Ruandzie, Senegalu, Sierra Leone, Somalii, Południowej Afryce, Sudanie, Suazi, Tanzanii, Togo, Ugandzie, Zambii i Zimbabwe.


Zasiedla lasy i tereny o niezbyt wysokiej roślinności trawiastej. Przebywa na otwartych obszarach i skrajach wilgotnych terenów zalesionych. Najpowszechniejszy w sawannach palmowych i w lasach galeriowych, choć obecny jest też w miastach. W Zimbabwe i Dolinie Zambezi w Zambii trzyma się drzew palmowych, podczas gdy w Namibii preferuje roślinność szerokoliściastą, w Kampali, w Ugandzie drzewa eukaliptusowe. Zwykle widuje się go pojedynczo, w parach lub w małych rodzinnych grupach.
Jest nieufny wobec ludzi i trudno go dostrzec.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Poluje na małe ptaki, nietoperze i owady w locie, szczególnie o świcie i zmierzchu na polanach lub nad zbiornikami wodnymi i wodopojami. W trakcie polowania może latać nad swoim terytorium w poszukiwania dogodnego miejsca lub łapać ofiarę z zasiadki siedząc na gałęzi. Często na terenach z kopcami termitów łączy się ze stadami kobuzów i innych drapieżników. Wśród ofiar sokołów afrykańskich znajdują się cykady, koniki polne, świerszcze i modliszki.

Okres lęgowy[edytuj | edytuj kod]

Sokoły afrykańskie same nie budują gniazd - szukają opuszczonych konstrukcji lęgowych po innych ptakach drapieżnych lub po krukach. Gniazda sokołów afrykańskich znajdują się na wysokich drzewach lub w rozwidleniach liści palm, zbudowane są ze starych gałązek. Samica składa 1-3 beżowe jaja o gęstym brązowawym nakrapianiu, w Zimbabwe ma to miejsce od września do listopada pod koniec pory suchej.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Falco cuvierii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Falco cuvierii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)