Sokół białogardły
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sokół białogardły | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | sokołowe |
| Rodzina | sokołowate |
| Podrodzina | sokoły |
| Rodzaj | Falco |
| Gatunek | sokół białogardły |
| Nazwa systematyczna | |
| Falco rufigularis[1] | |
| Daudin, 1800 | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Sokół białogardły (Falco rufigularis) – gatunek ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae). Często spotykany w parach; czatuje na eksponowanych gałęziach lub wierzchołkach drzew. W szybkim locie gwałtownie uderza skrzydłami, chwyta w powietrzu owady, drobne ptaki i nietoperze.
- Wygląd
- Długość ciała 23-30 cm. Ciemny wierzch ciała i czarny kaptur. Na gardle kremowa plama, łącząca się z taką samą półobrożą. Spód ciała czarny z delikatnymi białymi prążkami. Nogawice i podogonie rdzawe.
- Zasięg, środowisko
- Ameryka Południowa; od Meksyku do północnej Argentyny. Głównie nizinne tereny zadrzewione i obrzeża lasów.
Przypisy
- ↑ Falco rufigularis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Falco rufigularis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.