Sokół skalny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sokół skalny | |
| Falco eleonorae[1] | |
| Gené 1839 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | sokołowe |
| Rodzina | sokołowate |
| Podrodzina | sokoły |
| Rodzaj | Falco |
| Gatunek | sokół skalny |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 lęgowiska zimowiska |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Sokół skalny (Falco eleonorae) – gatunek średniego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae), zamieszkujący basen Morza Śródziemnego, atlantyckie wybrzeże Afryki oraz brzegi Morza Czerwonego. Zimuje na Madagaskarze. Do Polski zalatuje wyjątkowo (stwierdzony 10 razy)[3].
- Cechy gatunku
- Obie płci ubarwione jednakowo, ale samice są nieco większe od samców. Wierzch ciała łupkowoszary, spód brązowy z ciemnymi podłużnymi plamkami. Dziób czarny, nogi żółte. Ogon dłuższy niż u innych sokołów, skrzydła długie i smukłe. Występują dwie odmiany barwne: ciemna, prawie czarna, oraz znacznie częstsza jasna - z ciemnym "wąsem" na jasnych policzkach i wyraźnie kreskowanym spodem ciała.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 40 cm
rozpiętość skrzydeł 85 - 105 cm - Biotop
- Nadmorskie klify i skaliste wysepki.
- Gniazdo
- Na półce skalnej. Gniazduje kolonijnie.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg w roku, składając do 4 jaj w lipcu - wrześniu.
- Pożywienie
- Owady i małe ptaki, łapane przede wszystkim o świcie i zmierzchu. Specjalizuje się w polowaniu na migrujące ptaki (zwłaszcza podczas przelotów jesiennych, kiedy karmi swoje pisklęta).
- Ochrona
- Gatunek chroniony.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Falco eleonorae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Falco eleonorae. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 261. ISBN 83-919626-1-X.
