Sokotra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Archipelag Sokotraa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Jemen
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium X
Charakterystyka #1263
Regionb Kraje arabskie
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2008
na 32. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Jemenu
Mapa lokalizacyjna Jemenu
Archipelag Sokotra
Archipelag Sokotra
Ziemia 12°30′36,0″N 53°55′12,0″E/12,510000 53,920000
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Mapka archipelagu Sokotra

Sokotra (arab. سُقُطْرَىSuquṭra) – należący do Jemenu archipelag czterech wysp i wysepek na Oceanie Indyjskim, blisko Rogu Afryki, około 350 km na południe od Półwyspu Arabskiego. Od 2013 osobna muhafaza (prowincja) Jemenu[1]. W 2003 roku został wpisany na listę rezerwatów biosfery, a w 2008 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Geografia Sokotry.

Archipelag składa się z górzystej głównej wyspy Sokotra (3625 km², druga co do wielkości afrykańska wyspa) i trzech mniejszych wysp, Abd al-Kuri, Samha z kilkuset mieszkańcami i niezamieszkanym Darsa oraz innymi, nienadającymi się do zamieszkania skalistymi wysepkami. Klimat jest w połowie pustynny, z niewielkimi letnimi opadami, ograniczonymi do pewnych obszarów. Powierzchnia górzysta, częściowo pustynna.

Sokotra ma trzy geograficzne tereny: wąskie przybrzeżne równiny, wapienny płaskowyż z krasowymi jaskiniami i góry Haghier.

Zdjęcie satelitarne wyspy Sokotra

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zapisy pochodzą z greckiego opisu żeglugi po rejonie Morza Czerwonego (Periplus Morza Erytrejskiego) – występuje tam pod nazwa Dioskorydes[2].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Uprawa palmy daktylowej, hodowla bydła, rybołówstwo.

Przypisy

  1. Law establishing province of Socotra Archipelago issued (ang.). The official website of the President of the Republic of Yemen, 2013-12-18. [dostęp 2014-02-12].
  2. Helmut Uhlig, przekł. Janusz Danecki, 1996, Jedwabny Szlak, str. 84, Państwowy Instytut Wydawniczy, ISBN 83-06-02442-7