Solbus Solcity 11L

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Solbus Solcity 11L
Dane ogólne
Inne nazwy Solbus Solcity SN11L
Producent Solbus
Premiera 2006
Okres produkcji 2006 - nadal produkowany
Miejsce produkcji  Polska, Solec Kujawski
Poprzednik Solbus B 9,5
Pokrewne Solbus Solcity 11M
Dane techniczne
Typy nadwozia autobus podmiejski niskowejściowy klasy maxi
Układ drzwi 1-2-0
Liczba drzwi 2
Wys. podłogi
w I drzwiach
340 mm
Wys. podłogi
w II drzwiach
340 mm
Po zastosowaniu przyklęku 260-260 mm
Silniki Cummins ISBe4 250 Euro4
Iveco NEF 6 TAA Euro4
Moc silników 184 kW (250 KM)
194 kW (264 KM)
Skrzynia biegów ZF 6S-890
Voith D851.3 (opcja, automatyczna)
Liczba przełożeń 6
Długość 10780 mm
Szerokość 2520 mm
Wysokość 3200 mm
Masa własna 8500 kg
Masa całkowita 15000 kg
Rozstaw osi 5600 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 82 + 1
Liczba miejsc siedzących 35-37 + 1
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
Klimatyzacja Opcja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Solbus Solcity 11L − autobus lokalny niskowejściowy z rodziny SN produkowany od końca 2006 roku przez Fabrykę Autobusów "Solbus" z Solca Kujawskiego. W trakcie prac projektowych i w pierwszym okresie produkcji nosił on oznaczenie Solbus Solcity SN11L.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

To drugi model rodziny Solcity SN11, która jako pierwsza została samodzielnie zaprojektowana i wdrożona do produkcji przez firmę Solbus, zastępując licencyjny model Solbus B 9,5. Pod względem technicznym model "Solcity 11L" bazuje na rozwiązaniach wdrożonego do produkcji w 2006 roku modelu miejskiego Solbus Solcity 11M. Różni się od niego głównie aranżacją wnętrza, w którym zamontowano więcej foteli dla pasażerów. Projekt powstał we współpracy z firmą stylistyczną Nc.Art z Sękocina koło Warszawy. Prototyp pokazano po raz pierwszy na terenie fabryki w kwietniu 2006 roku. Później był prezentowany na targach Transexpo 2006 w Kielcach.

Podobnie jak model bazowy "Solbus Solcity 11L" posiada samonośne nadwozie z kratownicową podłogą. Szkielet nadwozia powstaje ze stali nierdzewnej, zaś poszycie ze stali nierdzewnej i tworzywa sztucznego klejonych do szkieletu nadwozia. Instalacja elektryczna jest zbudowana na bazie szyny danych CAN-BUS.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]