Somdev Devvarman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Somdev Devvarman
Somdev Devvarman
Somdev Devvarman 2013
Państwo  Indie
Miejsce zamieszkania Charlottesville
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1985
Asam
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2008
Zakończenie kariery aktywny
Trener Scott McCain
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 62 (25 lipca 2011)
Australian Open 2R (2013)
Roland Garros 2R (2013)
Wimbledon 2R (2011)
US Open 2R (2009, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 139 (31 października 2011)
Australian Open 2R (2010)
Roland Garros 1R (2011)
Wimbledon 2R (2011)
US Open 3R (2011)
Dorobek medalowy

Somdev Devvarman, czasem zapisywane również Somdev Dev Varman (ur. 13 lipca 1985 w Asam) – indyjski tenisista, praworęczny z oburęcznym backhandem. Obecnie jego trenerem jest Scott McCain. Ojciec tenisisty jest prezesem Indyjskiego Związku Tenisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Lata juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Naukę w grę w tenisa pobierał na Uniwersytecie w Wirginii. W 2007 roku pokonał w finale rozgrywek pomiędzy uczelniami Amerykanina Johna Isnera 7:6(7), 4:6, 7:6(2), mecz ten został wybrany najdramatyczniejszym finałem w całej 123-letniej historii rozgrywek NCAA. Podczas całej uczelnianej kariery wygrał 44. spotkania przy zaledwie jednej porażce. Jednak pomimo tego, że Devvarman nie był oficjalnie uważany za profesjonalistę, już w 2004 roku wygrał swój pierwszy turniej z cyklu ITF Futures pokonując w finale Bułgara Jordana Kanewa.

2008[edytuj | edytuj kod]

W roku 2008 rozpoczął karierę seniorską i na początku stycznia wygrał turniej z serii ITF Futures w Wesley Chapel (F1), pokonując w finale Serba Dušana Vemicia. W lutym zadebiutował w reprezentacji Indii podczas meczów w Pucharze Davisa (strefa Azja/Oceania) przeciwko Uzbekistanowi. Devvarman przegrał swój mecz z Denisem Istominem 3:6, 4:6, 2:6. W czerwcu wygrał zawody ITF Futures w amerykańskim Rochester (F15), jak i w Pittsburghu (F16).

Pod koniec lipca zwyciężył po raz pierwszy w karierze w turnieju rangi ATP Challenger Tour w Lexington, przechodząc najpierw eliminacje. W fazie zasadniczej pokonał m.in. będącego wówczas na 92. miejscu w rankingu ATP Entry Bobby'ego Reynoldsa, zwycięzcę French Open w grze podwójnej z roku 2004 – Xaviera Malissa oraz w finale Roberta Kendricka.

Występ w pierwszym turnieju z serii ATP World Tour odnotował 10 sierpnia w Waszyngtonie, dochodząc do ćwierćfinału, w którym przegrał z Igorem Kunicynem. We wrześniu ponownie bronił barw narodowych w Pucharze Davisa, tym razem w meczu przeciwko Rumunii w play-offach, stawką których był awans do tzw. grupy światowej, w której gra 16. najlepszych męskich drużyn. Hindus przegrał oba swoje mecze, najpierw z Victorem Hănescu, a potem z Victorem Crivoi. Na początku listopada doszedł do finału rozgrywek ATP Challenger Tour w Nashville, jednak mecz o tytuł przegrał z Robertem Kendrickiem.

Sezon zakończył na 204. miejscu w klasyfikacji singlistów.

2009[edytuj | edytuj kod]

W styczniu osiągnął finał rozgrywek rangi ATP World Tour w Ćennaju, po drodze eliminując Kevina Kima, nr 6. turnieju Carlosa Moyę, nr 4. rozgrywek Ivo Karlovicia, nr 5. rozgrywek Rainera Schüttlera (poprzez walkower). Spotkanie finałowe rozegrał z rozstawionym z nr 3. Chorwatem Marinem Čiliciem, z którym przegrał 4:6, 6:7(3).

Na początku marca wystąpił w Pucharze Davisa (strefa Azja/Oceania) w pojedynku z Chińskim Tajpej, gdzie wygrał obydwa mecze, z Ti Chenem oraz z Lu Yen-hsunem.

W sierpniu zadebiutował w turnieju wielkoszlemowym, US Open, przechodząc na początek przez kwalifikacje. W I rundzie turnieju głównego wyeliminował Frederico Gila, natomiast w II fazie nie sprostał Philippowi Kohlschreiberowi.

W połowie sierpnia, podczas play-offów o awans do grupy światowej Pucharu Davisa rozegrał dwa mecze z Republiką Południowej Afryki, które wygrał, przez co znacząco przyczynił się do awansu zespołu do najwyższej klasy imprezy. Na początku listopada awansował do finału turnieju ATP Challenger Tour w Charlottesville, jednak mecz o tytuł przegrał z Kevinem Kimem 4:6, 7:6(8), 4:6.

Na koniec roku zajmował 126. pozycję w rankingu ATP Entry.

2010[edytuj | edytuj kod]

Na początku roku wystartował w turnieju Aircel Chennai Open, rozgrywanego na kortach twardych w Ćennaju. W singlu odpadł w II rundzie po porażce z Janko Tipsareviciem, natomiast w grze podwójnej awansował do półfinału imprezy, gdzie partnerem Hindusa był Sanam Singh.

W lutym wystartował w turnieju SA Tennis Open, rozgrywanym w Johannesburgu. Doszedł tam do ćwierćfinału eliminując w I rundzie Xaviera Malissa. W pojedynku II rundy wyeliminował Thiago Alvesa, a w meczu ćwierćfinałowym nie sprostał rozstawionemu z nr 2. Davidowi Ferrerowi.

W maju zadebiutował w wielkoszlemowym Rolanddzie Garrosie. Devvarman awansował do turnieju głównego po przejściu eliminacji. W I rundzie zmierzył się ze Szwajcarem Marco Chiudinellim, któremu uległ w pięciu setach.

Pod koniec września Devvarman wygrał swój drugi turniej rangi ATP Challenger Tour, na twardych kortach w Izmirze. Będąc rozstawionym z nr 2. pokonał w finale 6:4, 6:3 grającego z nr 4. w zawodach Marsela İlhana.

Podczas igrzysk wspólnoty narodów w Nowym Delhi w 2010 roku zdobył złoty medal w grze pojedynczej, po zwycięstwie w finale nad Australijczykiem Gregiem Jonesem.

Sezon zakończył będąc na 108. miejscu w zestawieniu ATP.

2011[edytuj | edytuj kod]

W połowie stycznia zadebiutował w wielkoszlemowym Australian Open. Hindus przegrał jednak już w pojedynku I rundy z Hiszpanem Tommym Robredo 6:7(4), 3:6, 4:6. Na początku lutego Devvarman osiągnął swój drugi finał z cyklu ATP World Tour, na twardych kortach w Johannesburgu. Pojedynek finałowy przegrał jednak wynikiem 6:4, 3:6, 2:6 z Kevinem Andersonem.

Pod koniec kwietnia, na ziemnych kortach w Belgradzie Hindus doszedł do ćwierćfinału, w którym został pokonany przez Janko Tipsarevicia. Podczas Rolanda Garrosa odpadł w I rundzie po porażce z Ivanem Ljubičiciem. Na kortach Wimbledonu Devvarman doszedł do II rundy po wyeliminowaniu Denisa Gremelmayra. Spotkanie o dalszą rundę przegrał z Michaiłem Jużnym.

W lipcu Devvarman osiągnął ćwierćfinał zawodów w Atlancie, gdzie pokonał go Mardy Fish. Podczas turnieju w Los Angeles Hindus awansował po raz pierwszy w karierze do deblowego finału imprezy ATP World Tour. Wspólnie z Treatem Hueyem przegrali jednak finałowy pojedynek z parą Mark Knowles-Xavier Malisse.

Rok 2011 Hindus zakończył na 84. miejscu w klasyfikacji ATP.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Finalista (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
2. 2009 Indie Ćennaj Twarda Chorwacja Marin Čilić 4:6, 6:7(3)
4. 2011 Republika Południowej Afryki Johannesburg Twarda Republika Południowej Afryki Kevin Anderson 6:4, 3:6, 2:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2011 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Filipiny Treat Huey Bahamy Mark Knowles
Belgia Xavier Malisse
6:7(3), 6:7(10)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]