Sonny Stitt
| Sonny Stitt | |
 Sonny Stitt (1976) |
|
| Imię i nazwisko | Edward Boatner Stitt |
| Pseudonim | Sonny |
| Data i miejsce urodzenia | 2 lutego 1924 Boston |
| Data i miejsce śmierci | 22 lipca 1982 Waszyngton |
| Instrument | saksofon tenorowy, saksofon altowy |
| Gatunek | jazz (bebop, hard bop) |
| Zawód | muzyk |
| Powiązania | Charlie Parker, Miles Davis, Billy Eckstine, Gene Ammons, Johnny Griffin |
Edward "Sonny" Stitt (ur. 2 lutego 1924 w Bostonie, zm. 22 lipca 1982 w Waszyngtonie)[1] – amerykański saksofonista jazzowy.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Sonny Stitt był synem nauczyciela muzyki i bratem wirtuoza fortepianu. Początkowo uczył się grać na pianinie, później na klarnecie, wreszcie pod wpływem gry Charliego Parkera zaczął grać na saksofonie[2].
Współpracował z wieloma muzykami, do których należą m.in. Dizzy Gillespie, Bud Powell, J. J. Johnson, Oscar Peterson, a także inni saksofoniści, tacy jak Sonny Rollins, Dexter Gordon, Eddie "Lockjaw" Davis i Gene Ammons[2]. Z tym ostatnim staczał często pojedynki muzyczne, które pomogły w zdobyciu rozgłosu przez Ammonsa[3]. W latach 50. eksperymentował z jazzem kubańskim, co zaowocowało nagraniami wykonanymi dla Verve Records wraz z Thadem Jonesem i Chickiem Coreą[2].
W latach 60. koncertował również z Milesem Davisem, jednak z powodu narkotyków Miles przerwał z nim współpracę. W związku z zarzutami używania i posiadania narkotyków Stitt trafił na krótki czas do więzienia, a do jazzu wrócił po kuracji odwykowej[2].
Sonny Stitt był jednym z pierwszych muzyków eksperymentujących z elektrycznie wzmacnianym saksofonem (varitone). Próby takie przeprowadzał już w 1966[4].
Zmarł w 1982 na zawał serca[2].
Wybrana dyskografia [edytuj]
Jako lider [edytuj]
- Kaleidoscope, 1950 - 1952, Prestige
- For Musicians only, 1956, Verve (z Gillespie'em, Stanem Getzem, Johnem Lewisem, Rayem Brownem, Stanem Leveyem)
- Sonny Side Up, 1957, Verve (z Gillespie'em, Sonnym Rollinsem)
- Only the Blues, 1957, Verve (z Royem Eldridge'em i Oscarem Petersonem)
- Sonny Stitt Sits In with the Oscar Peterson Trio, 1959, Verve (z Petersonem)
- Stitt Meets Brother Jack, 1962, Prestige (z Jackiem McDuffem)
- Boss Tenors in Orbit, 1962, Verve (z Genem Ammonsem)
- Salt and Pepper, 1963, Impulse
- Stitt plays Bird, 1963, Atlantic, (z Jimem Hallem, Johnem Lewisem, Richardem Davisem, Connie Kayem)
- Soul People, 1964 - 1969, Prestige (z Bookerem Ervinem)
- Sonny Stitt / Live at Ronnie Scott's, 1965
- Turn it On!, 1971, Prestige
- Tune-Up!, 1972, Muse (z Barry Harrisem, Samem Jonesem, Allanem Dawsonem)
- Constellation, 1972
- Sonny Stitt/12!, 1972, Muse
- The Champ, 1974
- Sonny's Back, 1980, Muse
- Sonny, Sweets and Jaws- Live at Bubbas, Whos Who in Jazz 1981 (z Harrym "Sweets" Edisonem, Eddiem "Lockjaw" Davisem)
- Last Stitt Sessions, 1982, Muse
Jako sideman [edytuj]
Z Genem Ammonsem
- Boss Tenors, 1961, Verve
- A Jazz Message 1963, Impulse! Records
Z Miltem Jacksonem
- Loose Walk Palcoscenico Records
Z Zimbo Trio
- Zimbo Trio invites Sonny Stitt, 1979, Clam/Continental
Przypisy
- ↑ allmusic ((( Sonny Stitt > Overview )))
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Miguel del Arco, Olga Caporal: Magiczny świat jazzu. 4. Jam session - jazz w klubach i salach koncertowych. Kraków: Marketing Room Poland, 2009, s. 24-26. ISBN 978-8361923-04-6.
- ↑ Joachim Ernst Berendt: Wszystko o jazzie. Od Nowego Orleanu do jazz-rocka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1991, s. 271. ISBN 83-224-0411-5.
- ↑ Joachim Ernst Berendt: Wszystko o jazzie. Od Nowego Orleanu do jazz-rocka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1991, s. 59. ISBN 83-224-0411-5.
